(เกิดจากการควบรวมระหว่างจังหวัดกว๋างจิ และจังหวัดกว๋างบิ่ญ ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม 2568)
*หมายเหตุ: ศูนย์ข้อมูลธุรกิจไทยในเวียดนามอยู่ระหว่างปรับปรุงข้อมูลรายจังหวัดให้เป็นปัจจุบัน

ข้อมูลจังหวัดกว๋างจิโดยสังเขป

• จังหวัดกว๋างจิเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางเศรษฐกิจตะวันออก – ตะวันตก (East – West Economic Corridor) หรือเส้นทาง R2 (เส้นทาง R9)
• อุตสาหกรรมที่สำคัญของจังหวัด ได้แก่ อุตสาหกรรมตัดเย็บ และการแปรรูปสินค้าเกษตร
• จังหวัดกว๋างจิ เป็นจังหวัดที่ได้ร่วมลงนามสถาปนาความสัมพันธ์เมืองคู่มิตรกับจังหวัดมุกดาหารเมื่อปี 2548 และอยู่ในระหว่างดำเนินการร่วมกับจังหวัดอุบลราชธานีตั้งแต่ปี 2561 นอกจากนี้ยังมีการจัดประชุมหารือระหว่างจังหวัดมุกดาหารของไทย สะหวันนะเขตของลาว และจังหวัดกว๋างจิของเวียดนาม เพื่อส่งเสริมการค้า การลงทุน การท่องเที่ยว และอำนวยความสะดวกให้แก่แรงงานมาตั้งแต่ปี 2563
• โรงงานไฟฟ้าถ่านหิน Quang Tri 1 เป็นโครงการลงทุนมูลค่าสูงถึง 55,093 พันล้านด่ง (2.35 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ที่ลงทุนโดยบริษัท กฟผ. อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (EGATi), บริษัท ผลิตไฟฟ้า จำกัด (มหาชน) และบริษัท ราช กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) โดยเริ่มก่อสร้างในปี 2565 และจะเปิดดำเนินการผลิตไฟฟ้าในปี 2569 มีกำลังการผลิต 1,320 MW
• จังหวัดกว๋างจิ มีสินค้าเกษตรที่ได้รับความคุ้มครองสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ 1 รายการ ได้แก่ พริกไทย Quang Tri

ข้อมูลจังหวัดกว๋างบิ่ญโดยสังเขป

• จังหวัดกว๋างบิ่ญมีอุทยานแห่งชาติฟองญา – แก๋บ่าง เป็นมรดกโลกทางธรรมชาติที่ได้การรับรองจากองค์การยูเนสโก้เมื่อปี 2546 โดยมีถ้ำเซินด่ง (Son Doong Cave) เป็นสถานที่ท่องเที่ยวผจญภัยที่มีชื่อเสียงระดับโลก
• จังหวัดกว๋างบิ่ญเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางเศรษฐกิจตะวันออก – ตะวันตก (East – West Economic Corridor) สาย R12 ที่เริ่มต้นที่จังหวัดนครพนมของประเทศไทยผ่านด่านนาเพ้า แขวงคำม่วน ประเทศลาว เข้าสู่ด่านชายแดนนานาชาติจาลอ จังหวัดกว๋างบิ่ญของประเทศเวียดนาม และสิ้นสุดที่นครหนานหนิง มณฑลกว่างซี ประเทศจีน
• จังหวัดกว๋างบิ่ญ เป็นจังหวัดที่ได้ร่วมลงนามสถาปนาความสัมพันธ์เมืองคู่มิตรกับ 3 จังหวัดของประเทศไทย ได้แก่ จังหวัดนครพนม (ปี 2545) จังหวัดขอนแก่น (ปี 2548) จังหวัดสกลนคร (ปี 2549)

ข้อมูลพื้นฐานของจังหวัดกว๋างจิ 

1.1 ข้อมูลที่ตั้ง การปกครอง

จังหวัดกว๋างจิ เป็น 1 ใน 6 จังหวัดและนครบริเวณชายฝั่งภาคกลางตอนบนของประเทศ โดยมีการลงนามสถาปนาความสัมพันธ์เมืองคู่มิตรกับจังหวัดมุกดาหารมาตั้งปี 2548 และอยู่ในระหว่างดำเนินการร่วมกับจังหวัดอุบลราชธานี โดยมีที่ตั้งอยู่ห่างจากกรุงฮานอย 600 กิโลเมตร นครดานัง 165 กิโลเมตร และนครโฮจิมินห์ 1,112 กิโลเมตร

อาณาเขตของจังหวัดกว๋างจิด้านทิศเหนือติดจังหวัดกว๋างบิ่ญ (Quang Binh Province) ทิศตะวันออกติดทะเลจีนใต้ ทางด้านทิศใต้ติดจังหวัดเถื่อเทียนเว้ (Thua Thien Hue Province) และทิศตะวันตกติดกับประเทศลาวจึงมีด่านชายแดนหลายแห่ง

รูปที่ 1 แผนที่จังหวัดกว๋างจิ 

ที่มา: http://gis.chinhphu.vn/(2563)

ลักษณะภูมิประเทศของจังหวัดกว๋างจิแบ่งออกเป็น 4 รูปแบบหลัก ได้แก่ ภูเขาสูง ภูเขาเตี้ย ที่ราบลุ่ม และที่ราบชายฝั่งทะเล อุณหภูมิโดยเฉลี่ย 24 – 25 องศาเซลเซียส แต่ในช่วงหน้าร้อนอาจมีอุณหภูมิสูงถึง 40 องศาเซลเซียส และมีปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ย 2,200 – 2,700 มิลลิเมตร ฤดูฝนริ่มตั้งแต่เดือนกันยายนถึงเดือนมกราคม

จังหวัดกว๋างจิ มีพื้นที่ทั้งหมด 4,737 ตารางกิโลเมตร แบ่งพื้นที่การปกครองส่วนท้องถิ่นออกเป็น 10 พื้นที่ ประกอบไปด้วยเมืองดงห่า (Dong Ha City) เป็นศูนย์กลางการปกครองส่วนท้องถิ่น และอีก 9 อำเภอ

ปี 2564 จังหวัดกว๋างจิ ได้รับการจัดอันดับ 41 จาก 63 จังหวัดในด้านความสามารถในแข่งขันระดับประเทศ (PCI) ขณะที่การจัดอันดับเกี่ยวกับความสามารถในการบริหารจัดการภาครัฐ (PAPI) ถือว่ามีคุณภาพปานกลางของประเทศเวียดนาม

1.2 ทรัพยากร

1.2.1 ทรัพยากรธรรมชาติ

จังหวัดกว๋างจิ มีที่ดินทั้งหมด 473,744 เฮกตาร์ เป็นพื้นที่การเกษตรร้อยละ 26 พื้นที่ป่าไม้ร้อยละ 56 พื้นที่อยู่อาศัยและวัตถุประสงค์อื่น ๆ อีกร้อยละ 5 ทั้งนี้ พื้นที่ส่วนที่เหลือเป็นพื้นที่รอการจัดสรรและพื้นน้ำ โดยจังหวัดมีแม่น้ำ 12 สายไหลผ่าน โดยแม่น้ำที่สำคัญ ได้แก่ แม่น้ำ Ben Hai, แม่น้ำ Thach Han, แม่น้ำ Ong Lau และแม่น้ำ Se Pon – Se Pang Hieng เป็นต้น

ด้านทรัพยากร จังหวัดกว๋างจิมีการค้นพบแร่ธาตุหลายชนิด โดยแร่ธาตุที่มีปริมาณมาก ได้แก่ หินปูนซีเมนต์ ดินเหนียว ดินกระเบื้อง กรวด ทรายแก้ว ดินขาว ถ่านหิน เป็นต้น นอกจากนี้มีการพบทอง, ไทเทเนียม และน้ำแร่ธรรมชาติ

1.2.2 ทรัพยากรมนุษย์และวัฒนธรรม

ปี 2564 จังหวัดกว๋างจิ มีประชากรทั้งหมด 0.65 ล้านคน คิดเป็นแรงงานที่มีอายุมากกว่า 15 ปีขึ้นไป 0.35 ล้านคน จังหวัดกว๋างจิ มีวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยเว้ และมีวิทยาลัยอาชีวะอีก 2 แห่ง ฝึกอบรมแรงงานของจังหวัด โดยค่าจ้างแรงงานขั้นต่ำอยู่ระหว่าง 3.25 – 3.64 ล้านด่งต่อเดือน (139 – 156 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน) ตามพื้นที่ที่จ้างแรงงาน (Decree No.38/2022/NĐ-CP)

1.3 โครงสร้างพื้นฐานและการคมนาคมขนส่ง

ด้านการขนส่งทางอากาศ จังหวัดกว๋างจิยังไม่มีสนามบิน แต่มีแผนจะเริ่มก่อสร้างสนามบินภายในประเทศในปี 2566 โดยสนามบินจะรองรับผู้โดยสาร 1 ล้านคน และสินค้า 3,100 ตันต่อปี อย่างไรก็ตามสามารถเดินทางผ่านสนามบินนานาชาติของจังหวัดเถื่อเทียนเว้ซึ่งอยู่ห่างออกไป 80 กิโลเมตรหรือสนามบินนครดานังซึ่งมีระยะห่าง 150 กิโลเมตร

ด้านการขนส่งทางน้ำ จังหวัดกว๋างจิมีท่าเรือเกื๋อเหวียต (Cua Viet Port) เป็นท่าเรือใช้ขนส่งสินค้าภายในประเทศรองรับเรือขนาด 2,000 – 3,000 ตัน ทั้งนี้ทางจังหวัดกำลังก่อสร้างท่าเรือน้ำลึกหมีถวี๋ (My Thuy Port) ซึ่งรองรับเรือขนาด 3,000 – 5,000 ตัน

รูปที่ 2 ถนนหลวงในจังหวัดกว๋างจิ 

ที่มา: Google Map (2565)

ด้านการขนส่งทางบก มีถนนทางหลวง ได้แก่ QL1A, QL14, QL15, QL15D, QL49C, ถนนสายเอเชีย AH 16 และยังมีระบบการขนส่งด้วยรถไฟเหนือ – ใต้

จังหวัดกว๋างจิ เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก – ตะวันตก (East – West Economic Corridor) หรือเส้นทาง R2 (เส้นทาง R9) ซึ่งเชื่อมโยงประเทศเมียนมา ประเทศไทย ประเทศลาว และประเทศเวียดนามเข้าด้วยกัน จังหวัดกว๋างจิมีด่านชายแดนนานาชาติที่สำคัญ 2 แห่ง ได้แก่ ด่านชายแดนนานาชาติลาเล็ย (La Lay International border gate) และด่านชายแดนนานาชาติลาวบ๋าว (Lao Bao International border gate) ซึ่งเชื่อมกับด่านชายแดนแดนสะหวัน แขวงสะหวันนะเขตของประเทศลาว โดยจากสะพานมิตรภาพแห่งที่ 2 จังหวัดมุกดาหาร จนถึงด่านชายแดนนานาชาติลาวบ๋าวเพียง 244 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางประมาณ 3 – 4 ชั่วโมง ทำให้เป็นหนึ่งในเส้นทางที่นิยมใช้ในการขนส่งสินค้าจากประเทศไทยไปยังภาคกลางของประเทศเวียดนามมากที่สุด

ด้านเขตเศรษฐกิจและนิคมอุตสาหกรรม จังหวัดกว๋างจิมีเขตเศรษฐกิจดงนามกว๋างจิ (Dong Nam Quang Tri Economic Zone) และเขตเศรษฐกิจชายแดนพิเศษลาวบ๋าว (Lao Bao Special Economic Border Zone) โดย นอกจากนี้จังหวัดมีนิคมอุตสาหกรรมอีก 3 แห่ง ได้แก่ นิคมอุตสาหกรรม Tay Bac Ho Xa, Nam Dong Ha และ Quan Ngang

จากข้อมูลถึงปี 2564 เขตเศรษฐกิจดงนามกว๋างจิมีพื้นที่ 24,000 เฮกตาร์ครอบคลุม 3 ตำบล ได้รับความสนใจจากนักลงทุนเป็นจำนวนมากโดยมีการจดทะเบียนลงทุน 190 โครงการ มูลค่ารวม 97,400 พันล้านด่ง (4.16 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)

ข้อมูลพื้นฐานของจังหวัดกว๋างบิ่ญ 

1.1 ข้อมูลที่ตั้ง การปกครอง

จังหวัดกว๋างบิ่ญ เป็น 1 ใน 6 จังหวัดและนครบริเวณชายฝั่งภาคกลางตอนบนของประเทศ อยู่ห่างจากกรุงฮานอย 500 กิโลเมตร นครดานัง 305 กิโลเมตร และนครโฮจิมินห์ 1,220 กิโลเมตร โดยทางจังหวัดกว๋างบิ่ญได้ร่วมลงนามสถาปนาความสัมพันธ์เมืองคู่มิตรกับจังหวัดนครพนมเมื่อปี 2544, จังหวัดขอนแก่น เมื่อปี 2548 (ลงนามร่วมกับเทศบาลเมืองด่งเฮ้ย) และร่วมกับจังหวัดสกลนคร เมื่อปี 2549

อาณาเขตด้านทิศเหนือติดจังหวัดห่าติ๋ญ (Ha Tinh Province) ทิศตะวันออกติดทะเลจีนใต้ ทางด้านทิศใต้ติดจังหวัดกว๋างจิ (Quang Tri Province) และทิศตะวันตกติดกับประเทศลาวเป็นระยะทาง 201 กิโลเมตรจึงมีด่านชายแดนหลายแห่ง

รูปที่ 1 แผนที่จังหวัดกว๋างบิ่ญ 

ที่มา: http://gis.chinhphu.vn/(2563)

ลักษณะภูมิประเทศของจังหวัดกว๋างบิ่ญด้านทิศตะวันตกเป็นภูเขาสูงชัน พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา และมีที่ราบชายฝั่งทะเล ทั้งนี้ภูมิประเทศถูกแบ่งออกเป็นหลายส่วนเนื่องจากมีแม่น้ำ ลำธารหลายสายไหลผ่านพื้นที่ อุณหภูมิโดยเฉลี่ย 24 – 25 องศาเซลเซียส และมีปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ย 2,000 – 2,300 มิลลิเมตร ฤดูฝนริ่มตั้งแต่เดือนกันยายนถึงเดือนมีนาคม

จังหวัดกว๋างบิ่ญ มีพื้นที่ทั้งหมด 7,999 ตารางกิโลเมตร แบ่งพื้นที่การปกครองส่วนท้องถิ่นออกเป็น 8 พื้นที่ ประกอบไปด้วยเมืองด่งเฮ้ย (Dong Hoi City) เป็นศูนย์กลางการปกครองส่วนท้องถิ่น และอีก 7 อำเภอ

ปี 2564 จังหวัดกว๋างบิ่ญ ได้รับการจัดอันดับ 57 จาก 63 จังหวัดในด้านความสามารถในแข่งขันระดับประเทศ (PCI) ขณะที่การจัดอันดับเกี่ยวกับความสามารถในการบริหารจัดการภาครัฐ (PAPI) ถือว่ามีคุณภาพปานกลางของประเทศเวียดนาม

1.2 ทรัพยากร

1.2.1 ทรัพยากรธรรมชาติ

จังหวัดกว๋างบิ่ญ มีที่ดินทั้งหมด 799,900 เฮกตาร์ เป็นพื้นที่การเกษตรร้อยละ 12 พื้นที่ป่าไม้ร้อยละ 79 พื้นที่อยู่อาศัยและวัตถุประสงค์อื่น ๆ อีกร้อยละ 5  พื้นที่จังหวัดมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน เช่น แม่น้ำ Roong, Gianh, Ly Hoa, Nhat Le เป็นต้น และมีบ่อน้ำธรรมชาติอีกกว่า 160 แห่ง  จังหวัดกว๋างบิ่ญมีการค้นพบแร่ธาตุหลายชนิด ได้แก่ ทอง เหล็ก ไทเทเนียม ไพไรต์ ตะกั่ว สังกะสี หินปูน ทรายควอตซ์ หินปูน หินอ่อน หินแกรนิต โคลนธรรมชาติ และแหล่งน้ำร้อน

1.2.2 ทรัพยากรมนุษย์และวัฒนธรรม

ปี 2564 จังหวัดกว๋างบิ่ญมีประชากรทั้งหมด 0.91 ล้านคน คิดเป็นแรงงานที่มีอายุมากกว่า 15 ปีขึ้นไป 0.43 ล้านคน จังหวัดกว๋างบิ่ญมีมหาวิทยาลัย 1 แห่ง และมีวิทยาลัยอาชีวะอีก 3 แห่งฝึกอบรมแรงงานของจังหวัด โดยค่าจ้างแรงงานขั้นต่ำอยู่ระหว่าง 3.25 – 4.16 ล้านด่งต่อเดือน (139 – 178 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน) ตามพื้นที่จ้างงาน (Decree No.38/2022/NĐ-CP)

1.3 โครงสร้างพื้นฐานและการคมนาคมขนส่ง

ด้านการขนส่งทางอากาศ จังหวัดกว๋างบิ่ญมีสนามบินภายในประเทศด่งเฮ้ย (Dong Hoi Airport: VDH) มีเที่ยวบินจากกรุงฮานอยและโฮจิมินห์ทุกวัน วันละ 3 เที่ยวบิน ทั้งนี้รัฐบาลเวียดนามอนุมัติแผนยกระดับสนามบินด่งเฮ้ยเป็นสนามบินนานาชาติเพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ธรรมชาติ

ด้านการขนส่งทางน้ำ จังหวัดกว๋างบิ่ญมีทั้งหมด 4 แห่ง ได้แก่ ท่าเรือห่อนลา (Hon La Port) รองรับเรือขนาด 15,000 ตัน, ท่าเรือซัน (Gianh Port) รองรับเรือขนาด 1,000 ตัน, ท่าเรือขนส่งน้ำมันซงซัน (Song Gianh Petroleum Port) และท่าเรือทั้งเหล่ย (Thang Loi Port) รองรับเรือขนาด 1,000 – 5,000 ตัน

รูปที่ 2 ถนนหลวงในจังหวัดกว๋างบิ่ญ 

ที่มา: Google Map (2565)

ด้านการขนส่งทางบกมีถนนทางหลวง ได้แก่ QL1A, QL12A, QL15, ถนนสายเอเชีย AH131 และยังมีระบบการขนส่งด้วยรถไฟเหนือ – ใต้

จังหวัดกว๋างบิ่ญตั้งอยู่บนเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจสาย R12 จังหวัดนครพนม – นครหนานหนิง ประเทศจีน โดยมีด่านชายแดนที่สำคัญ คือ ด่านชายแดนนานาชาติจาลอ (Cha Lo International border) ซึ่งเชื่อมโยงกับด่านนาเพ้า แขวงคำม่วนของประเทศลาว ระยะทางจากสะพานมิตรภาพแห่งที่ 3 จังหวัดนครพนม ถึงด่านชายแดนนานาชาติจาลอ จังหวัดกว๋างบิ่ญ ประมาณ 166 กิโลเมตรเท่านั้น ถือเป็นเส้นทางที่สั้นที่สุดในการขนส่งสินค้าไทย – เวียดนาม

ด้านเขตเศรษฐกิจและนิคมอุตสาหกรรม จังหวัดกว๋างบิ่ญมีเขตเศรษฐกิจห่อนลา (Hon La Economic Zone) และเขตเศรษฐกิจชายแดนจาลอ (Cha Lo Border Economic Zone) นอกจากนี้ มีนิคมอุตสาหกรรม 2 แห่งที่เปิดดำเนินการแล้ว ได้แก่ นิคมอุตสาหกรรม Bac Dong Hoi และนิคมอุตสาหกรรมท่าเรือห่อนลา และมีนิคมอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูง Bac Quan Hau

การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม และโอกาสในการลงทุนทำธุรกิจ  จังหวัดกว๋างจิ

2.1 สถานการณ์เศรษฐกิจ

ปี 2564 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของจังหวัดกว๋างจิ (GDP) คิดเป็นมูลค่า 36,808 พันล้านด่ง (1.57 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 6.5 แบ่งออกเป็นภาคการเกษตรร้อยละ 21 อุตสาหกรรมและก่อสร้างร้อยละ 28 ภาคบริการร้อยละ 47 (ภาษีสินค้าร้อยละ 5)

ด้านการเกษตร ป่าไม้ และการประมง ปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 3 จากปีก่อนหน้า จังหวัดกว๋างจิมีพื้นที่เพาะปลูกข้าวและพืชไร่ประมาณ 82,123 เฮกตาร์ ได้ผลผลิตข้าวประมาณ 279,318 ตัน มันสำปะหลัง 199,068 ตัน มันเทศ 12,266 ตัน ข้าวโพด 15,118 ตัน อ้อย 2,190 ตัน ถั่วลิสง 7,000 ตัน และผักชนิดต่าง ๆ 56,802 ตัน

ด้านการปลูกพืชยืนต้น มีพื้นที่ปลูกทั้งหมด 31,991 เฮกตาร์ แบ่งออกเป็นพื้นที่ปลูกยางพารา 18,820 เฮกตาร์ กาแฟ 4,042 เฮกตาร์ พริกไทย 2,192 เฮกตาร์ กล้วย 4,142 เฮกตาร์ โดยปี 2564 ได้ผลผลิตยางพารา 19,978 ตัน กาแฟ 3,912 ตัน พริกไทย 1,415 ตัน และกล้วย 61,240 ตัน นอกจากนี้ยังมีการปลูกไม้ยืนต้นและไม้ผลชนิดอื่นๆ เช่น เม็ดมะม่วงหิมพานต์ แมคคาเดเมีย ขนุน ส้ม มะมาว มะม่วง และลำไย เป็นต้น จังหวัดกว๋างจิเป็น 1 ใน 8 จังหวัดที่ได้รับการส่งเสริมให้ปลูกกาแฟอราบิก้าชนิดพิเศษ (Specialty Coffee) บนพื้นที่ราบสูงของจังหวัด โดยมีเป้าหมายขยายพื้นที่เพาะปลูก 60 เฮกตาร์ภายในปี 2568

ด้านการแปรรูปไม้ จังหวัดกว๋างจิ มีพื้นที่ปลูกไม้เพื่อการอุตสาหกรรม และได้ไม้แปรรูปในปี 2564 ทั้งสิ่น 951,000 ลูกบาศก์เมตร ได้ถ่านไม้ 161,000 Ster นอกจากนี้ยังมีการแปรรูปไม้เพื่องานหัตถกรรม เช่น ไผ่ และหวายด้วย

ด้านการปศุสัตว์ของจังหวัดกว๋างจิ มีขนาดปานกลาง ปี 2564 มีการเลี้ยงโคกระบือ 77,360 ตัว สุกร 0.17 ล้านตัว และสัตว์ปีก 2.8 ล้านตัว  ส่วนการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ มีผลผลิตทั้งหมดประมาณ 36,078 ตัน เพิ่มขึ้นร้อยละ 3 จากปีก่อนหน้า โดยมาจากการประมงชายฝั่ง 27,311 ตัน ส่วนการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ได้ผลผลิต 8,767 ตัน

ด้านอุตสาหกรรมและการก่อสร้าง ปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 14.75 จากปีก่อนหน้า โดยอุตสาหกรรมที่สำคัญ ได้แก่ เหมืองแร่ ปูนซีเมนต์ วัสดุก่อสร้าง สิ่งทอและตัดเย็บ อาหารและเครื่องดื่ม ไม้แปรรูปและสินค้าประเภทไม้ แป้งมันสำปะหลัง ไฟฟ้าพลังงานหมุนเวียน เป็นต้น

จังหวัดกว๋างจิมีศักยภาพมากในการเป็นศูนย์กลางด้านพลังงานของเวียดนาม การจากสำรวจพบว่ามีแหล่งพลังงานประมาณ 20,000 MW แบ่งออกเป็นพลังงานลม 8,000 MW พลังงานจากก๊าซธรรมชาติเหลว (LNG) 6,000 MW พลังงานแสงอาทิตย์ 1,800 MW และพลังงานจากถ่านหินอีก 1,320 MW ทั้งนี้พลังงานถ่านหินของจังหวัดมีโครงการโรงงานไฟฟ้าถ่านหิน Quang Tri 1 เป็นโครงการหลักที่มีมูลค่าสูงถึง 55,093 พันล้านด่ง (2.35 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ลงทุนโดยบริษัท กฟผ. อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (EGATi), บริษัท ผลิตไฟฟ้า จำกัด (มหาชน) และบริษัท ราช กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) โดยเริ่มก่อสร้างในปี 2565 และจะเปิดดำเนินการผลิตไฟฟ้าในปี 2569 มีกำลังการผลิต 1,320 MW

ด้านบริการและการค้า ปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 3.6 โดยมาจากการค้าปลีกเป็นหลัก ส่วนด้านการท่องเที่ยว มีนักท่องเที่ยวทั้งหมด 0.51 ล้านคน มีรายได้จากการท่องเที่ยว 377 พันล้านด่ง (16.11 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)  จังหวัดกว๋างจิมีการพัฒนาการท่องเที่ยวชายทะเล การท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ และวิถีชีวิต ทั้งนี้จังหวัดกว๋างจิเป็นหนึ่งในเส้นทาง R2 จึงมีการนำเที่ยว 3 ประเทศผ่านเส้นจากประเทศไทย ประเทศลาว และภาคกลางของเวียดนาม เช่น เส้นทางอุบลราชธานี – ปากเซ – ด่านชายแดนนานาชาติลาเล็ย – เว้ – ดานัง เป็นต้น

นอกจากนี้มีการจัดประชุมหารือระหว่างจังหวัดมุกดาหารของไทย สะหวันนะเขตของลาว และจังหวัดกว๋างจิของเวียดนาม เพื่อส่งเสริมการค้า การลงทุน การท่องเที่ยว และอำนวยความสะดวกให้แก่แรงงานมาตั้งแต่ปี 2563

2.2 การค้าและการลงทุนระหว่างประเทศ

ด้านการค้าระหว่างประเทศ ปี 2564 จังหวัดกว๋างจิ มีมูลค่านำเข้าสินค้าและมูลค่าส่งออกสินค้า คิดเป็น 575 และ 256 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามลำดับ

มูลค่าลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศสะสมจนถึงปี 2564 ทั้งหมด 25 โครงการ คิดเป็น 209.55 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2564  มีโครงการลงทุนใหม่จากต่างประเทศ 2 โครงการเป็นมูลค่า 91.76 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

จากข้อมูลถึงปี 2564 มีธุรกิจไทยมีการลงทุนในโครงการที่เกี่ยวกับการเกษตร และแปรรูปสินค้าเกษตร เช่น

2.3 อุตสาหกรรมที่ให้การส่งเสริมและสนับสนุนด้านการลงทุน

• อุตสาหกรรมผลิตและแปรรูป
• อุตสาหกรรมแปรรูปสินค้าเกษตร
• อุตสาหกรรมพลังงาน
• พัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน สิ่งแวดล้อม และอสังหาริมทรัพย์

การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม และโอกาสในการลงทุนทำธุรกิจ จังหวัดกว๋างบิ่ญ

2.1 สถานการณ์เศรษฐกิจ

ปี 2564 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของจังหวัดกว๋างบิ่ญ (GDP) คิดเป็นมูลค่า 44,895 พันล้านด่ง (1.91 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 4.8 แบ่งออกเป็นภาคการเกษตรร้อยละ 21 อุตสาหกรรมและก่อสร้างร้อยละ 29 ภาคบริการร้อยละ 50

ด้านการเกษตร ป่าไม้ และการประมง ปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 3.4 จากปีก่อนหน้า จังหวัดกว๋างบิ่ญมีพื้นที่เพาะปลูกข้าวและพืชไร่ประมาณ 85,290 เฮกตาร์ ได้ผลผลิตรวม 322,000 ตัน ด้านการปลูกพืชยืนต้น มีพื้นที่ปลูกทั้งหมด 18,036 เฮกตาร์ ส่วนใหญ่ปลูกยางพารา ผลไม้ และเครื่องเทศ

ด้านการแปรรูปไม้ จังหวัดกว๋างบิ่ญมีไม้แปรรูปในปี 2564 ทั้งสิ้น 575,200 ลูกบาศก์เมตร

ด้านการปศุสัตว์ของจังหวัดกว๋างบิ่ญมีขนาดปานกลาง ปี 2564 จังหวัดกว๋างบิ่ญมีการเลี้ยงโคกระบือ 139,417 ตัว สุกร 227,810 ตัว และสัตว์ปีก 5 ล้านตัว  ส่วนการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ มีผลผลิตทั้งหมดประมาณ 89,064 ตัน เพิ่มขึ้นร้อยละ 3.3 จากปีก่อนหน้า โดยมาจากการประมงชายฝั่ง 75,526 ตัน ส่วนการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ได้ผลผลิต 13,538 ตัน

ด้านอุตสาหกรรมและการก่อสร้าง ปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 6.8 จากปีก่อนหน้า โดยอุตสาหกรรมที่สำคัญ ได้แก่ เหมืองแร่ ปูนซีเมนต์ วัสดุก่อสร้าง กระจกกันรอย สิ่งทอและตัดเย็บ อาหารและเครื่องดื่ม ไม้แปรรูปและสินค้าประเภทไม้ แปรรูปมันสำปะหลัง เป็นต้น

ด้านบริการและการค้า ปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 4.1 โดยมาจากการค้าปลีกเป็นหลัก ส่วนด้านการท่องเที่ยว มีนักท่องเที่ยวทั้งหมด 0.56 ล้านคน จังหวัดกว๋างบิ่ญมีการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ โดยมีอุทยานแห่งชาติฟองญา – แก๋บ่าง (Phong Nha – Ke Bang National Park) ที่ได้รับรองโดยองค์การยูเนสโก้ให้เป็นมรดกทางธรรมชาติของโลกเมื่อปี 2546 ซึ่งมีถ้ำเซินด่ง (Son Doong Cave) ซึ่งมีชื่อเสียงระดับโลก และถ้ำน้อยใหญ่ในอุทยานให้นักเที่ยวได้ชมความงาม

2.2 การค้าและการลงทุนระหว่างประเทศ

ด้านการค้าระหว่างประเทศ ปี 2564 จังหวัดกว๋างบิ่ญ มีมูลค่านำเข้าสินค้าและมูลค่าส่งออกสินค้าคิดเป็น 359 และ 199 ล้านดอลลาร์สหรัฐตามลำดับ

มูลค่าลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศสะสมจนถึงปี 2564 ทั้งหมด 24 โครงการคิดเป็น 1,116.28 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2564  มีโครงการลงทุนใหม่จากต่างประเทศ 1 โครงการเป็นมูลค่า 54.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

ธุรกิจไทยมีการลงทุนในจังหวัดกว๋างบิ่ญ ในโครงการด้านการเกษตรและโรงงานซีเมนต์ เป็นส่วนใหญ่ เช่น

2.3 อุตสาหกรรมที่ให้การส่งเสริมและสนับสนุนด้านการลงทุน

• อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ธรรมชาติ
• อุตสาหกรรมผลิตและแปรรูป
• อุตสาหกรรมการเกษตร
• อุตสาหกรรมพลังงานหมุนเวียนจากพลังงานแสงอาทิตย์และลม
• การศึกษาและการแพทย์
• พัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน สิ่งแวดล้อม และอสังหาริมทรัพย์

แหล่งข้อมูลอื่นๆ ที่ควรทราบ จังหวัดกว๋างจิ

1. เว็บไซต์ของรัฐบาลท้องถิ่นจังหวัดกว๋างจิ https://www.quangtri.gov.vn/
2. โครงการที่เปิดให้ลงทุน: https://ipa.quangtri.gov.vn/vi/news/danh-muc-du-an-keu-goi-dau-tu/danh-muc-cac-du-an-keu-goi-dau-tu-vao-tinh-quang-tri-giai-doan-2021-2025-128.html
3. ศูนย์ส่งเสริมการลงทุน การค้าและการท่องเที่ยวจังหวัดกว๋างจิ : https://ipa.quangtri.gov.vn/

แหล่งข้อมูลอ้างอิง

กรมส่งเสริมการลงทุน (2563), ฐานข้อมูลการลงทุนเวียดนาม (จังหวัดกว๋างจิ), สืบค้นจาก http://ipc.mpi.gov.vn/mien-trung/thong-tin-dia-phuong

สำนักงานสถิติจังหวัดกว๋างจิ (2565), ข้อมูลสถิติพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมจังหวัดกว๋างจิ ประจำปี 2564

Bộ Nông nghiệp và Phát triển nông thôn (2564),

Bộ Nông nghiệp và PTNT phê duyệt Đề án phát triển cà phê đặc sản Việt Nam giai đoạn 2021-2030, Retrieved from http://vukehoach.mard.gov.vn/News.aspx?id=2680

Tổng cục Du lịch Việt Nam (2565),  Tổng lượng khách đến Quảng Trị 5 tháng đầu năm 2022 tăng 42% so với cùng kỳ năm 2021, Retrieved from https://vietnamtourism.gov.vn/post/41651

Nhân dân (2565), Quảng Trị phấn đấu trở thành trung tâm năng lượng tái tạo, Retrieved from https://nhandan.vn/quang-tri-phan-dau-tro-thanh-trung-tam-nang-luong-tai-tao-post694574.html

Báo Chính phủ (2565), Quảng Trị thu hút trên 97.000 tỷ đồng vốn đầu tư vào khu kinh tế, Retrieved from https://baochinhphu.vn/quang-tri-thu-hut-tren-97000-ty-dong-von-dau-tu-vao-khu-kinh-te-102286381.htm

Vn Economy (2564), Gần 6.000 tỷ xây cảng hàng không nơi “đất lửa” Quảng Trị theo hình thức PPP, Retrieved from https://vneconomy.vn/gan-6-000-ty-xay-cang-hang-khong-noi-dat-lua-quang-tri-theo-hinh-thuc-ppp.htm

Cổng thông tin điện tử Tỉnh Quảng Trị (2564), Thúc đẩy tiến độ thực hiện dự án Nhà máy Nhiệt điện Quảng Trị 1, Retreived from https://www.quangtri.gov.vn/chi-tiet-tin/-/view-article/1/13848241113627/1635332564281

The Leader (2564), EGATi Thái Lan chưa được phép đầu tư vào nhiệt điện Quảng Trị, Retrieved from https://theleader.vn/egati-thai-lan-chua-duoc-phep-dau-tu-vao-nhiet-dien-quang-tri-1631430365443.htm

แหล่งข้อมูลอื่นๆ ที่ควรทราบ จังหวัดกว๋างบิ่ญ

1. เว็บไซต์ของรัฐบาลท้องถิ่นจังหวัดกว๋างบิ่ญ: https://www.quangbinh.gov.vn/
2. โครงการที่เปิดให้ลงทุน:
3. https://dautu.quangbinh.gov.vn/3cms/danh-muc-cac-du-an-tiem-nang-cua-tinh-quang-binh-giai-doan-2022—2024.htm
4. ศูนย์ส่งเสริมการลงทุนและการค้าจังหวัดกว๋างบิ่ญ : http://investinquangbinh.vn/
5. ศูนย์ส่งเสริมการท่องเที่ยวจังหวัดกว๋างบิ่ญ: https://quangbinhtourism.vn/

แหล่งข้อมูลอ้างอิง

กรมส่งเสริมการลงทุน (2563), ฐานข้อมูลการลงทุนเวียดนาม (จังหวัดกว๋างบิ่ญ), สืบค้นจาก http://ipc.mpi.gov.vn/mien-trung/thong-tin-dia-phuong

สำนักงานสถิติจังหวัดกว๋างบิ่ญ (2565), ข้อมูลสถิติพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมจังหวัดกว๋างบิ่ญ ประจำปี 2564

Cục sở hữu trí tuệ (2565), Danh sách các chỉ đẫn địa lý đã được bảo hộ tại Việt Nam (Cập nhật đến tháng 6 năm 2022), retrieved from https://ipvietnam.gov.vn/chi-dan-dia-ly

Chính phủ Việt Nam (2565), Nghị định 38/2022/NĐ-CP về việc Quy định mức lương tối thiểu đối với người lao động làm việc theo hợp đồng lao động.

VnExpress (2565), Xem xét chuyển Đồng Hới thành sân bay quốc tế, Retrieved from https://vnexpress.net/xem-xet-chuyen-dong-hoi-thanh-san-bay-quoc-te-4451945.html

Báo Quảng Bình (2564), Du lịch Quảng Bình phấn đấu đạt 2 triệu lượt khách tham quan trong năm 2022, Retrieved from https://baoquangbinh.vn/kinh-te/202112/du-lich-quang-binh-phan-dau-dat-2-trieu-luot-khach-tham-quan-trong-nam-2022-2196733/