(จังหวัดหล่าวกาย เกิดจากการควบรวมระหว่างจังหวัดหล่าวกาย และจังหวัดเอียนบ๊าย ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม 2568)
*หมายเหตุ: ศูนย์ข้อมูลธุรกิจไทยในเวียดนามอยู่ระหว่างปรับปรุงข้อมูลรายจังหวัดให้เป็นปัจจุบัน
ข้อมูลจังหวัดหล่าวกายโดยสังเขป
- อุตสาหกรรมหลักของจังหวัดเตวียนกวาง ได้แก่ เหมืองแร่ เขื่อนไฟฟ้า และการเกษตร
- จังหวัดเตวียนกวางเป็นจังหวัดบนที่ราบสูงที่อยู่ห่างจากกรุงฮานอยประมาณ 165 กิโลเมตรเป็นเส้นทางขนส่งสินค้าเกษตรระหว่างเวียดนามและจีนผ่านทางด่านชายแดนนานาชาติทัญถวีของจังหวัดห่าซาง
- จังหวัดเตวียนกวางมีสินค้าเกษตรที่ได้รับความคุ้มครองด้านภูมิศาสตร์ 3 รายการ ได้แก่ ส้ม Ham Yen, ชา Na Hang และส้มโอ Soi Ha
ข้อมูลจังหวัดเอียนบ๊ายโดยสังเขป
- จังหวัดเอียนบ๊ายมีอุตสาหกรรมที่สำคัญของจังหวัด ได้แก่ การปลูกชา เหมืองแร่ และอุตสาหกรรมหลอมโลหะ
- จังหวัดเอียนบ๊ายเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจสาย R5 นครไฮฟอง – กรุงฮานอย – นครคุนหมิง
- จังหวัดเอียนบ๊ายเป็นจังหวัดที่มีสินค้าเกษตรที่ได้รับความคุ้มครองด้านภูมิศาสตร์มากถึง 8 รายการ ได้แก่ เปลือกอบเชย Van Yen, ข้าว Muong Lo, ส้มโอ Kha Linh, เนื้อตะพาบแปรรูป Van Chan, หน่อไม้ Yen Bai, ข้าวเหนียว Tu Le, น้ำผึ้ง Mu Chang Chai และชาภูเขา Phinh Ho
ข้อมูลพื้นฐานของจังหวัดหล่าวกาย
1.1 ข้อมูลที่ตั้ง การปกครอง
จังหวัดหล่าวกาย เป็น 1 ใน 6 จังหวัดบริเวณภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ห่างจากกรุงฮานอย 272 กิโลเมตร และห่างจากนครไฮฟอง 400 กิโลเมตร อาณาเขตด้านทิศเหนือติดกับประเทศจีน ด้านตะวันออกติดจังหวัดห่าซาง (Ha Giang Province) ด้านทิศใต้ติดจังหวัดเอียนบ๊าย (Yen Bai Province) และด้านทิศตะวันตกติดจังหวัดลายเจิว (Lai Chau Province)
รูปที่ 1 แผนที่จังหวัดหล่าวกาย
ที่มา: http://gis.chinhphu.vn/(2563)
ลักษณะภูมิประเทศของจังหวัดหล่าวกายเป็นภูเขาสูงชันสลับกับภูเขาเตี้ยและมีภูเขาฟานซีปัน (Fansipan mountain) เป็นภูเขาที่สุดในบริเวณคาบสมุทรอินโดจีน มีระดับความสูง 3,147 เมตรจากระดับน้ำทะเล
จังหวัดหล่าวกายมีอุณหภูมิโดยเฉลี่ย 23 – 29 องศาเซลเซียส และมีอุณหภูมิ 15 – 20 องศาเซลเซียสบนพื้นที่ราบสูง ในช่วงฤดูหนาวอาจจะมีอุณภูมิต่ำที่สุดอาจจะถึง 0 องศาเซลเซียสและมีหิมะตก จังหวัดหล่าวกายมีปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ย 1,800 – 2,000 มิลลิเมตร ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนเมษายนถึงเดือนตุลาคม
จังหวัดหล่าวกายมีพื้นที่ทั้งหมด 6,364 ตารางกิโลเมตร แบ่งพื้นที่การปกครองส่วนท้องถิ่นออกเป็น 9 พื้นที่ ประกอบไปด้วยเมืองหล่าวกาย (Lao Cai City) เป็นศูนย์กลางการปกครองส่วนท้องถิ่นและอีก 8 อำเภอ โดยมีเมืองซาปา (Sapa Town) เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงในด้านการท่องเที่ยวของเวียดนาม
ปี 2564 จังหวัดหล่าวกาย ได้รับการจัดอันดับ 25 จาก 63 จังหวัดในด้านความสามารถในแข่งขันระดับประเทศ (PCI) ขณะที่การจัดอันดับเกี่ยวกับความสามารถในการบริหารจัดการภาครัฐ (PAPI) ถือว่ามีคุณภาพปานกลางของประเทศเวียดนาม
1.2 ทรัพยากร
1.2.1 ทรัพยากรธรรมชาติ
จังหวัดหล่าวกายมีที่ดินทั้งหมด 636,400 เฮกตาร์ เป็นพื้นที่การเกษตรร้อยละ 21 พื้นที่ป่าไม้ร้อยละ 56 พื้นที่อยู่อาศัยและวัตถุประสงค์อื่น ๆ อีกร้อยละ 4 พื้นที่ของจังหวัดมีแม่น้ำแดง และแม่น้ำ Chay ไหลผ่านพื้นที่ นอกจากจะมีทรัพยากรป่าไม้ค่อนข้างมากแล้ว จากการสำรวจพบแร่ธาตุ 35 ชนิด โดยแร่ธาตุที่มีมากที่สุด คือ แร่อะพาไทต์มีปริมาณสำรอง 2,500 ล้านตัน แร่เหล็ก 120 ล้านตัน แร่ทองแดงมากกว่า 100 ล้านตัน แร่ธาตุอื่นๆ เช่น กราไฟต์ ดินขาว เฟลด์สปาร์ โมลิบดีนัม เป็นต้น จึงทำให้จังหวัดหล่าวกายมีอุตสาหกรรมเหมืองแร่ และหลอมโลหะที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของเวียดนาม
1.2.2 ทรัพยากรมนุษย์และวัฒนธรรม
ปี 2564 จังหวัดหล่าวกาย มีประชากรทั้งหมด 0.76 ล้านคน คิดเป็นแรงงานที่มีอายุมากกว่า 15 ปีขึ้นไป 0.44 ล้านคน จังหวัดหล่าวกายมีมหาวิทยาลัย 1 แห่ง และมีวิทยาลัยอาชีวะ 1 แห่ง ฝึกอบรมแรงงานของจังหวัด โดยค่าจ้างแรงงานขั้นต่ำอยู่ระหว่าง 3.25 – 4.16 ล้านด่งต่อเดือน (139 – 176 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน) ตามพื้นที่จ้างงาน (Decree No.38/2022/NĐ-CP) จังหวัดหล่าวกายมีกลุ่มชาติพันธุ์คิดเป็นร้อยละ 66 ของประชากรทั้งหมด
1.3 โครงสร้างพื้นฐานและการคมนาคมขนส่ง
ด้านการขนส่งทางอากาศ จังหวัดหล่าวกายมีแผนก่อสร้างนามบินภายในประเทศ อย่างไรก็ตามการเดินทางในปัจจุบันผ่านสนามบินนานาชาติโหน่ยบ่าย กรุงฮานอย (Noi Bai International Airport :HAN) เท่านั้น โดยใช้เวลาเดินทาง 3.5 – 4 ชั่วโมงผ่านทางด้วยสาย CT05
ด้านการขนส่งทางบก จังหวัดหล่าวกายมีระบบคมนาคมขนส่งทางบกที่ค่อนข้างดี เนื่องจากเป็นเส้นทางขนส่งสินค้าที่ระหว่างประเทศในอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงกับประเทศจีนในเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจสาย R5 นครไฮฟอง – กรุงฮานอย – นครคุนหมิง โดยมีด่านชายแดนนานาชาติหล่าวกาย (Lao Cao International border gate) ซึ่งเชื่อมกับด่านชายแดนเห่อโขว (Hekou International Border) ของประเทศจีน ทั้งนี้จังหวัดหล่าวกายมีทั้งระบบรถไฟสายทรานส์เอเชีย และระบบถนนหลวง ได้แก่ QL4, QL4D, QL4E, QL279, ทางด่วนหมายเลข 5 และถนนสายเอเชีย AH14
รูปที่ 2 ถนนหลวงในจังหวัดหล่าวกาย
ที่มา: Google Map (2565)
ด้านนิคมอุตสาหกรรม มีนิคมอุตสาหกรรม Tang Loong ที่มีระบบโครงสร้างพื้นฐานค่อนข้างครบถ้วนและเป็นศูนย์รวมอุตสาหกรรมด้านการหลอมโลหะ และผลิตสารเคมี นอกจากนี้ยังมีเขตเศรษฐกิจชายแดนหล่าวกาย ซึ่งเป็นที่ตั้งของนิคมอุตสาหกรรม Dong Pho Moi, นิคมอุตสาหกรรมและศูนย์การค้า Kim Thanh และเขตอุตสาหกรรมย่อย Bac Duyen Hai
ข้อมูลพื้นฐานของจังหวัดเอียนบ๊าย
1.1 ข้อมูลที่ตั้ง การปกครอง
จังหวัดเอียนบ๊าย เป็น 1 ใน 6 จังหวัดบริเวณภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ห่างจากกรุงฮานอย 178 กิโลเมตร และห่างจากนครไฮฟอง 270 กิโลเมตร จังหวัดมีอาณาเขตด้านทิศเหนือติดกับจังหวัดหล่าวกาย (Lao Cai Province) ด้านตะวันออกติดจังหวัดเตวียนกวาง (Tuyen Quang Province) และจังหวัดฟู้เถาะ (Phu Tho Province) ด้านทิศใต้ติดจังหวัดเซินลา (Son La Province) และด้านทิศตะวันตกติดจังหวัดลายเจิว (Lai Chau Province)
รูปที่ 1 แผนที่จังหวัดเอียนบ๊าย
ที่มา: http://gis.chinhphu.vn/(2563)
ลักษณะภูมิประเทศของจังหวัดเอียนบ๊ายมีพื้นที่เป็นภูเขาสูงร้อยละ 67 ของพื้นที่ โดยมีระดับความสูงเฉลี่ย 600 เมตรจากระดับน้ำทะเล และมีพื้นที่ส่วนที่เหลือเป็นที่ราบลุ่มสลับภูเขาเตี้ย จังหวัดเอียนบ๊ายมีอุณหภูมิโดยเฉลี่ย 22 – 23 องศาเซลเซียส และมีปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ย 1,500 – 2,200 มิลลิเมตร ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนเมษายนถึงเดือนตุลาคม
จังหวัดเอียนบ๊ายมีพื้นที่ทั้งหมด 6,882 ตารางกิโลเมตร แบ่งพื้นที่การปกครองส่วนท้องถิ่นออกเป็น 9 พื้นที่ ประกอบไปด้วยเมืองเอียนบ๊าย (Lao Cai City) เป็นศูนย์กลางการปกครองส่วนท้องถิ่นและอีก 8 อำเภอ
ปี 2564 จังหวัดเอียนบ๊ายได้รับการจัดอันดับ 40 จาก 63 จังหวัดในด้านความสามารถในแข่งขันระดับประเทศ (PCI) ขณะที่การจัดอันดับเกี่ยวกับความสามารถในการบริหารจัดการภาครัฐ (PAPI) ถือว่ามีคุณภาพปานกลางของประเทศเวียดนาม
1.2 ทรัพยากร
1.2.1 ทรัพยากรธรรมชาติ
จังหวัดเอียนบ๊ายมีที่ดินทั้งหมด 688,200 เฮกตาร์ เป็นพื้นที่การเกษตรร้อยละ 17 พื้นที่ป่าไม้ร้อยละ 68 พื้นที่อยู่อาศัยและวัตถุประสงค์อื่น ๆ อีกร้อยละ 3 พื้นที่ของจังหวัดมีแม่น้ำแดง และแม่น้ำ Chay ไหลผ่านพื้นที่ มีอ่างเก็บน้ำจืดขนาด 20,000 เฮกตาร์ในพื้นที่ นอกจากมีทรัพยากรป่าไม้ค่อนข้างมากแล้ว จากการสำรวจพบหินปูน เหล็ก กราไฟต์ สังกะสี ตะกั่ว หินอ่อน เฟลด์สปาร์ หินสี และอัญมณี
1.2.2 ทรัพยากรมนุษย์และวัฒนธรรม
ปี 2564 จังหวัดเอียนบ๊าย มีประชากรทั้งหมด 0.84 ล้านคน คิดเป็นแรงงานที่มีอายุมากกว่า 15 ปีขึ้นไป 0.52 ล้านคน จังหวัดเอียนบ๊ายมีวิทยาลัยอาชีวะ 5 แห่งฝึกอบรมแรงงานของจังหวัด โดยค่าจ้างแรงงานขั้นต่ำอยู่ระหว่าง 3.25 – 3.64 ล้านด่งต่อเดือน (139 – 156 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน) ตามพื้นที่จ้างงาน (Decree No.38/2022/NĐ-CP) จังหวัดเอียนบ๊ายเป็นจังหวัดที่มีกลุ่มชาติพันธุ์คิดเป็นร้อยละ 57 ของประชากรทั้งหมด โดยส่วนใหญ่เป็นชาวม้ง ไท ต่าย หนุ่ม เป็นต้น
1.3 โครงสร้างพื้นฐานและการคมนาคมขนส่ง
ด้านการขนส่งทางอากาศและทางน้ำ จังหวัดเอียนบ๊ายไม่มีสนามบินและไม่มีท่าเรือ แต่สามารถเดินทางผ่านสนามบินนานาชาติโหน่ยบ่าย กรุงฮานอย (Noi Bai International Airport:HAN) โดยใช้เวลาเดินทางประมาณ 1.5 – 2 ชั่วโมงโดยรถยนต์
ด้านการขนส่งทางบก จังหวัดเอียนบ๊ายเป็นจังหวัดบนที่ตั้งอยู่บนเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจสาย R5 ซึ่งเริ่มต้นที่นครไฮฟองและสิ้นสุดที่นครคุนหมิง โดยใจกลางจังหวัดห่างจากด่านชายแดนนานาชาติหล่าวกายประมาณ 156 กิโลเมตร การเดินทางในจังหวัดมีระบบทางหลวงครอบคลุมตลอดพื่นที่ ได้แก่ QL32, QL32C, QL279, ทางด่วนหมายเลข 5 และถนนสายเอเชีย AH14 รวมถึงมีระบบรถไฟที่เชื่อมโยงการเดินทางภายในและระหว่างเวียดนามกับประเทศจีนผ่านพื้นที่จังหวัดด้วย
รูปที่ 2 ถนนหลวงในจังหวัดเอียนบ๊าย
ที่มา: Google Map (2565)
ด้านนิคมอุตสาหกรรม จังหวัดเอียนบ๊ายมีนิคมอุตสาหกรรม 4 แห่ง ได้แก่
- นิคมอุตสาหกรรมด้านทิศใต้ของจังหวัดเอียนบ๊าย มีพื้นที่ 137.8 เฮกตาร์ เป็นหนึ่งในนิคมอุตสาหกรรมระดับชาติของเวียดนาม โดยเป็นศูนย์รวมอุตสาหกรรมหลอมโลหะ แปรรูปสินค้าแร่ธาตุ วัสดุก่อสร้าง แปรรูปไม้ และสินค้าเกษตร
- นิคมอุตสาหกรรม Mong Son มีพื้นที่ 806 เฮกตาร์
- นิคมอุตสาหกรรม Minh Quan มีพื้นที่ 112 เฮกตาร์
- นิคมอุตสาหกรรม Au Lau มีพื้นที่ 118 เฮกตาร์
การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม และโอกาสในการลงทุนทำธุรกิจ จังหวัดหล่าวกาย
2.1 สถานการณ์เศรษฐกิจ
ปี 2564 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของจังหวัดหล่าวกาย (GDP) คิดเป็นมูลค่า 62,764.5พันล้านด่ง (2.68 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 5.3 แบ่งออกเป็นภาคการเกษตรร้อยละ 14 อุตสาหกรรมและก่อสร้างร้อยละ 44 ภาคบริการร้อยละ 33 (ภาษีสินค้าร้อยละ 9)
ด้านการเกษตร ป่าไม้ และการประมงของจังหวัดหล่าวกาย ปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 5.7 จากปีก่อนหน้า จังหวัดหล่าวกายมีพื้นที่เพาะปลูกข้าวและพืชไร่รวม 70,400 เฮกตาร์ ได้ผลผลิตข้าว 183,400 ตัน ข้าวโพด 153,400 ตัน มันสำปะหลัง 82,800 ตัน ผักต่าง ๆ 180,000 ตัน
จังหวัดหล่าวกายมีพื้นที่เพาะปลูกทั้งหมดประมาณ 20,000 เฮกตาร์ ได้ผลผลิตหลัก คือ ชา 37,850 ตัน สมุนไพร 18,200 ตัน กล้วย 68,500 ตัน นอกจากนี้ยังมีการปลูกสับปะรด ส้ม ลิ้นจี่ ลำไย มะม่วงด้วย ส่วนด้านการป่าไม้ มีพื้นที่สำหรับไม้แปรรูป 5,809 เฮกตาร์ ได้ไม้ทั้งหมด 150,000 ลูกบาศก์เมตร อบเชย 57,060 ตัน นอกจากนี้ยังมีผลิตภัณฑ์จากป่าอื่น ๆ เช่น กระวาน เห็ด หน่อไม้ เป็นต้น
ด้านการปศุสัตว์ของจังหวัดหล่าวกายมีขนาดปานกลางปี 2564 มีโคกระบือรวมกัน 129,945 ตัว สุกร 0.36 ล้านตัว สัตว์ปีก 4.9 ล้านตัว และม้า 7,296 ตัวซึ่งมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศเวียดนาม ส่วนด้านการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ มีผลผลิตทั้งหมดประมาณ 10,500 ตัน เพิ่มขึ้นร้อยละ 4.5 จากปีก่อนหน้า โดยมาจากการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเกือบทั้งหมด โดยจังหวัดหล่าวกายมีการเลี้ยงปลาน้ำเย็น เช่น ปลาแซลมอล และปลาสเตอร์เจียน
ด้านอุตสาหกรรมและการก่อสร้าง ในปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 6.4 อุตสาหกรรมที่สำคัญของจังหวัดหล่าวกาย คือ อุตสาหกรรมหลอมโลหะและสารเคมีที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนาม โดยมีการผลิตทองแดง กรดซัลฟูริก ฟอสเฟส กรดฟอสฟอริก ฟอสฟอรัสเหลือง ปุ๋ย DAP สารเคมีอื่น ๆ และผลิตภัณฑ์แปรรูปจากโลหะ
ด้านบริการและการค้า ปี 2564 มีมูลค่ามาจากการค้าปลีกเป็นหลัก มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 3.8 ส่วนด้านการท่องเที่ยวมีนักท่องเที่ยวทั้งหมด 1.4 ล้านคน มีรายได้จากการท่องเที่ยว 4,447 พันล้านด่ง (190 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) การท่องเที่ยวของจังหวัดหล่าวกายเป็นการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติและวิถีชีวิต โดยสถานที่ท่องเที่ยวหลัก ได้แก่ เมืองซาปา ซึ่งเป็นเมืองที่มีอากาศหนาวตลอดปี มีหมู่บ้านชาวเขา และทัศนียภาพที่สวยงาม โดยในตัวเมืองซาปามีโรงแรมระดับ 4 – 5 ดาวมาเปิดให้บริการจำนวนมาก
2.2 การค้าและการลงทุนระหว่างประเทศ
ด้านการค้าระหว่างประเทศ ปี 2564 จังหวัดหล่าวกายมีมูลค่านำเข้าสินค้าและมูลค่าส่งออกสินค้าคิดเป็น 491 และ 1,076 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามลำดับ
มูลค่าลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศสะสมจนถึงปี 2564 ทั้งหมด 32 โครงการคิดเป็น 582.63 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2564 มีโครงการลงทุนจากต่างประเทศเพิ่มขึ้น 1 โครงการ คิดเป็นมูลค่า 3.93 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ธุรกิจไทยมีการลงทุนในพื้นที่จังหวัดหล่าวกาย 1 โครงการ ได้แก่ ศูนย์การค้า Go! Lao Cai โดยมีมูลค่าการลงทุนกว่า 12 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และเริ่มเปิดดำเนินงานตั้งแต่เดือนเมษายน ปี 2565
2.3 อุตสาหกรรมที่ให้การส่งเสริมและสนับสนุนด้านการลงทุน
- อุตสาหกรรมการการท่องเที่ยว
- อุตสาหกรรมที่เกี่ยวกับโลหะหนัก
- อุตสาหกรรมการเกษตร
- โครงการโรงงานไฟฟ้า
- พัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน อสังหาริมทรัพย์และโลจิสติกส์
การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม และโอกาสในการลงทุนทำธุรกิจ จังหวัดเอียนบ๊าย
2.1 สถานการณ์เศรษฐกิจ
ปี 2564 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของจังหวัดเอียนบ๊าย (GDP) คิดเป็นมูลค่า 35,982 พันล้านด่ง (1.54 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 7.1 แบ่งออกเป็นภาคการเกษตรร้อยละ 23 อุตสาหกรรมและก่อสร้างร้อยละ 31 ภาคบริการร้อยละ 41 (ภาษีสินค้าร้อยละ 5)
ด้านการเกษตร ป่าไม้ และการประมง ปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 5.4 จากปีก่อนหน้า จังหวัดเอียนบ๊ายมีพื้นที่เพาะปลูกข้าวและพืชไร่รวม 72,100 เฮกตาร์ ได้ผลผลิตข้าว 218,300 ตัน ข้าวโพด 103,900 ตัน มันสำปะหลัง 171,400 ตัน และผักต่าง ๆ ประมาณ 130,000 ตัน
จังหวัดเอียนบ๊ายมีพื้นที่เพาะปลูกทั้งหมดประมาณ 20,000 เฮกตาร์ ได้ผลผลิตหลัก คือ ชา 65,000 ตัน ผลไม้ 65,000 ตัน ในจำนวนดังกล่าวเป็นส้มชนิดต่างๆ 5,000 ตัน และสตรอเบอร์รี่ 2,000 ตัน ส่วนด้านการป่าไม้มีผลผลิตไม้แปรรูปทั้งหมด 594,400 ลูกบาศก์เมตร
ด้านการปศุสัตว์ของจังหวัดเอียนบ๊ายมีขนาดปานกลางปี 2564 มีโคกระบือรวมกัน 125,790 ตัว สุกร 462,975 ตัว สัตว์ปีก 6.7 ล้านตัว ด้านการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ มีผลผลิตทั้งหมดประมาณ 12,699 ตัน เพิ่มขึ้นร้อยละ 9.15 จากปีก่อนหน้า โดยมาจากการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเกือบทั้งหมดคิดเป็น 11,725 ตัน
ด้านอุตสาหกรรมและการก่อสร้าง ในปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 11.8 อุตสาหกรรมที่สำคัญของจังหวัดเอียนบ๊าย คือ อุตสาหกรรมเหมืองแร่ หลอมโลหะ ชิ้นส่วนโลหะ หินก่อสร้าง เสื้อผ้า เป็นต้น
ด้านบริการและการค้า ปี 2564 มีมูลค่ามาจากการค้าปลีกเป็นหลัก มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 4.9 ส่วนด้านการท่องเที่ยวมีนักท่องเที่ยวทั้งหมด 0.79 ล้านคน มีรายได้จากการท่องเที่ยว 490.2 พันล้านด่ง (20.95 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) การท่องเที่ยวของจังหวัดเอียนบ๊ายมีการพัฒนาที่อำเภอ Mu Cang Chai เป็นหลัก โดยเป็นการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติและวิถีชีวิต
2.2 การค้าและการลงทุนระหว่างประเทศ
ด้านการค้าระหว่างประเทศ ปี 2564 จังหวัดเอียนบ๊าย มีมูลค่านำเข้าสินค้าและมูลค่าส่งออกสินค้าคิดเป็น 166 และ 290 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามลำดับ
มูลค่าลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศสะสมจนถึงปี 2564 ทั้งหมด 33 โครงการคิดเป็น 446.02 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2564 มีโครงการลงทุนจากต่างประเทศเพิ่มขึ้น 7 โครงการ คิดเป็นมูลค่า 48.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทั้งนี้ธุรกิจไทยมีการลงทุนในธุรกิจเหมืองอัญมณีของบริษัท B.H. Mining
2.3 อุตสาหกรรมที่ให้การส่งเสริมและสนับสนุนด้านการลงทุน
- อุตสาหกรรมการการท่องเที่ยวเชิงเกษตรและเชิงอนุรักษ์
- อุตสาหกรรมผลิตและแปรรูปเพื่อสนับสนุนอุตสาหกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้า และอุตสาหกรรมที่ใช้แรงงานจำนวนมาก
- อุตสาหกรรมการเกษตร และแปรรูปสินค้าเกษตร เช่น แปรรูปชา สินค้าจากไม้ สินค้าหัตถกรรม
- พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและอสังหาริมทรัพย์
แหล่งข้อมูลอื่นๆ ที่ควรทราบ จังหวัดหล่าวกาย
- เว็บไซต์ของรัฐบาลท้องถิ่นจังหวัดหล่าวกาย: https://laocai.gov.vn/
- โครงการที่เปิดให้ลงทุน: https://laocai.gov.vn/1365/95212/69872/cac-du-an-moi-goi-dau-tu
- เว็บไซต์ส่งเสริมการท่องเที่ยวจังหวัดหล่าวกาย: http://dulichlaocai.vn/
- เว็บไซต์สินค้าเกษตรจังหวัดหล่าวกาย: http://truyxuatnongsan.laocai.gov.vn/
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
กรมส่งเสริมการลงทุน (2563), ฐานข้อมูลการลงทุนเวียดนาม (จังหวัดหล่าวกาย), สืบค้นจาก http://ipc.mpi.gov.vn/mien-bac/thong-tin-dia-phuong
สำนักงานสถิติจังหวัดหล่าวกาย (2565), ข้อมูลสถิติพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมจังหวัดหล่าวกาย ประจำปี 2564
Cục sở hữu trí tuệ (2565), Danh sách các chỉ đẫn địa lý đã được bảo hộ tại Việt Nam (Cập nhật đến tháng 6 năm 2022), retrieved from https://ipvietnam.gov.vn/chi-dan-dia-ly
Chính phủ Việt Nam (2565), Nghị định 38/2022/NĐ-CP về việc Quy định mức lương tối thiểu đối với người lao động làm việc theo hợp đồng lao động.
Cổng thông tin Điện tử tỉnh Lào Cai (2565), Cơ sở hạ tầng, retrieved from https://laocai.gov.vn/1365/95214/69797/422328/co-so-ha-tang/co-so-ha-tang
Cổng thông tin điện tử Ủy Ban Dân tộc (2562), Vùng dân tộc thiểu số tỉnh Lào Cai trước cơ hội phát triển mới, retrieved from http://www.cema.gov.vn/tin-tuc/tin-tuc-su-kien/kinh-te-xa-hoi/vung-dan-toc-thieu-so-tinh-lao-cai-truoc-co-hoi-phat-trien-moi.htm
Công thương (2565), Hoàn thành xây dựng trung tâm thương mại GO! Lào Cai có mức đầu tư 300 tỷ đồng, Retrieved from https://tapchicongthuong.vn/bai-viet/hoan-thanh-xay-dung-trung-tam-thuong-mai-go-lao-cai-co-muc-dau-tu-300-ty-dong-87337.htm
Kinh tế và Dự báo (2565), Quy hoạch 2021-2030: Hoạch định chiến lược, tạo không gian phát triển mới cho Lào Cai, Retrieved from https://kinhtevadubao.vn/quy-hoach-2021-2030-hoach-dinh-chien-luoc-tao-khong-gian-phat-trien-moi-cho-lao-cai-21850.html
Cổng thông tin Tỉnh Lào Cai (2564), GRDP của Lào Cai năm 2021 tăng 5,33%, Retrieved from https://laocai.gov.vn/1365/95214/72486/651298/tin-thoi-su/grdp-cua-lao-cai-nam-2021-tang-5-33
Cổng thông tin Tỉnh Lào Cai (2565), Bước chuyển lớn trong sản xuất nông nghiệp, Retrieved from http://liendoanlaodong.laocai.org.vn/mDefault.aspx?sid=1327&pageid=4392&catid=70585&id=661759&catname=lao-cai-ngay-moi&title=buoc-chuyen-lon-trong-san-xuat-nong-nghiep
Diễn dàn Doanh nghiệp (2565), Lào Cai: Trung tâm kết nối giao thương quốc tế, Retrieved from https://diendandoanhnghiep.vn/lao-cai-trung-tam-noi-giao-thuong-quoc-te-227612.html
แหล่งข้อมูลอื่นๆ ที่ควรทราบ จังหวัดเอียนบ๊าย
- เว็บไซต์ของรัฐบาลท้องถิ่นจังหวัดเอียนบ๊าย: https://yenbai.gov.vn/
- โครงการที่เปิดให้ลงทุน: http://yenbai.gov.vn/Pages/Du-an-keu-goi-dau-tu.aspx
- เว็บไซต์ส่งเสริมการลงทุนและการค้าจังหวัดเอียนบ๊าย: http://www.yenbai.gov.vn/xuc-tien-dau-tu/Pages/Trang-chu.aspx
- เว็บไซต์ส่งเสริมการท่องเที่ยวจังหวัดเอียนบ๊าย: http://dulichyenbai.gov.vn/
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
กรมส่งเสริมการลงทุน (2563), ฐานข้อมูลการลงทุนเวียดนาม (จังหวัดเอียนบ๊าย), สืบค้นจาก http://ipc.mpi.gov.vn/mien-bac/thong-tin-dia-phuong
สำนักงานสถิติจังหวัดเอียนบ๊าย (2565), ข้อมูลสถิติพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมจังหวัดเอียนบ๊าย ประจำปี 2564
Cục sở hữu trí tuệ (2565), Danh sách các chỉ đẫn địa lý đã được bảo hộ tại Việt Nam (Cập nhật đến tháng 6 năm 2022), retrieved from https://ipvietnam.gov.vn/chi-dan-dia-ly
Chính phủ Việt Nam (2565), Nghị định 38/2022/NĐ-CP về việc Quy định mức lương tối thiểu đối với người lao động làm việc theo hợp đồng lao động.
Cổng thông tin Tỉnh Yên Bái (2564), Định hướng phát triển du lịch Mù Cang Chải đến năm 2025, Retrieved from https://www.yenbai.gov.vn/noidung/tintuc/Pages/chi-tiet-tin-tuc.aspx?ItemID=4141&l=TinSoNganhDiaphuong&lv=11
B News (2564), Kinh tế Yên Bái tăng trưởng cao nhất vùng miền núi Trung du phía Bắc, Retrieved from https://bnews.vn/kinh-te-yen-bai-tang-truong-cao-nhat-vung-mien-nui-trung-du-phia-bac/226846.html
Báo Tin tức (2564), Yên Bái tăng giá trị sản phẩm trên cùng diện tích đất trồng trọt, Retrieved from https://baotintuc.vn/kinh-te/yen-bai-tang-gia-tri-san-pham-tren-cung-dien-tich-dat-trong-trot-20210809120819917.htm
