(เกิดจากการควบรวมระหว่างจังหวัดเลิมด่ง จังหวัดดั๊กนง และจังหวัดบิ่ญถ่วน ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม 2568)
*หมายเหตุ: ศูนย์ข้อมูลธุรกิจไทยในเวียดนามอยู่ระหว่างปรับปรุงข้อมูลรายจังหวัดให้เป็นปัจจุบัน
ข้อมูลจังหวัดเลิมด่งโดยสังเขป
- เมืองดาลัด จังหวัดเลิมด่ง (Dalat City, Lam Dong Province) เป็นเมืองท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของเวียดนาม ได้ชื่อว่าเป็น “เมืองแห่งดอกไม้” หรือ “Little Paris” มีนักท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศเดินทางมาเที่ยวจำนวนมาก เนื่องจากมีวิวทิวทัศน์สวยงามและมีอากาศเย็นสบาย ซึ่งการท่องเที่ยวถือเป็นแหล่งรายได้หลักของจังหวัด
- จังหวัดเลิมด่งมีสินค้าที่มีเสียงหลายชนิด เช่น กาแฟอราบิก้า ชา โกโก้ ผัก ผลไม้ และดอกไม้ ผลิตภัณฑ์จากนมวัว เป็นต้น
ข้อมูลจังหวัดดั๊กนงโดยสังเขป
- จังหวัดดั๊กนงตั้งอยู่บนที่ราบสูงตะวันตก ซึ่งมีทรัพยากรป่าไม้ และแร่ธาตุอุดมสมบูรณ์ มีอุทยานธรณี Ta Dung ที่เพิ่งได้รับการรับรองเป็นอุทยานธรณีโลกจากองค์การยูเนสโก้เมื่อเดือนกรกฎาคมปี 2563 ที่ผ่านมา ถือเป็นอุทยานธรณีโลกของเวียดนามแหล่งที่ 3 ที่ได้รับรอง
- เศรษฐกิจของจังหวัดพึ่งพาทรัพยากรธรรมชาติค่อนข้างมาก เช่น การทำเหมืองแร่ การปลูกกาแฟ พริกไทย และยางพารา โดยพริกไทยดั๊กนงเป็นหนึ่งในสินค้าที่ได้รับการคุ้มครองด้านภูมิศาสตร์
ข้อมูลจังหวัดบิ่ญถ่วนโดยสังเขป
- อุตสาหกรรมหลักของจังหวัด ได้แก่ อุตสาหกรรมการเกษตร พลังงานสะอาด และ การท่องเที่ยว
- บิ่ญถ่วนเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของนักท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ โดยเฉพาะสันดอนเนินทรายสีขาวและสีแดง โดยมีเส้นทางการท่องเที่ยว ได้แก่ นครโฮจิมินห์ - ดาลัท จังหวัดเลิมด่ง – มุยเน่ จังหวัดบิ่ญถ่วน
- สินค้าเกษตรที่มีชื่อเสียง ได้แก่ แก้วมังกร Binh Thuan และน้ำปลา Phan Thiet โดยเป็นจังหวัดที่ปลูกแก้วมังกรได้มากที่สุดในประเทศ
ข้อมูลพื้นฐานของจังหวัด
1.1 ข้อมูลที่ตั้งและเขตการปกครอง
จังหวัดเลิมด่ง เป็น 1 ใน 5 จังหวัดบริเวณที่ราบสูงภาคตะวันตกของเวียดนาม โดยอยู่ห่างจากนครโฮจิมินห์ 300 กิโลเมตร ห่างจากเมืองกามรัน จังหวัดคั้ญฮว่า (Cam Ranh City, Khanh Hoa Province) 130 กิโลเมตร และห่างจากจังหวัดบ่าเสี่ยะ – หวุงเต่า (Baria – Vung Tau Province) 230 กิโลเมตร
จังหวัดเลิมด่งมีอาณาเขตทางด้านทิศเหนือติดจังหวัดดั๊กนง (Dak Nong Province) และดั๊กลั๊ก (Dak Lak Province) ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดคั้ญฮว่า (Khanh Hoa Province) และจังหวัดนิญถ่วน (Ninh Thuan Province) ด้านทิศใต้ติดกับจังหวัดบิ่ญถ่วน (Binh Thuan Province) และจังหวัดด่งนาย (Dong Nai Province) ส่วนทิศตะวันตกติดกับจังหวัดบิ่ญเฟื้อก (Binh Phuoc Province)
รูปที่ 1 แผนที่จังหวัดเลิมด่ง
ที่มา: http://gis.chinhphu.vn/(2563)
ภูมิประเทศจังหวัดเลิมด่งมีพื้นที่เป็นที่ราบสูง สูงจากระดับน้ำทะเล 300 – 1,500 เมตรทำให้มีอากาศเย็นตลอดปี โดยมีอุณหภูมิโดยเฉลี่ย 18 – 25 องศา ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงเดือนพฤศจิกายน มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยประมาณ 1,750 – 3,150 มิลลิเมตรต่อปี
จังหวัดเลิมด่งมีพื้นที่ทั้งหมด 9,783 ตารางกิโลเมตร แบ่งพื้นที่การปกครองส่วนท้องถิ่นออกเป็น 12 พื้นที่ ประกอบไปด้วยเมืองดาลัด เป็นศูนย์ราชการส่วนท้องถิ่น , เมืองบ๋าวล็อบ (Bao Loc City) และอีก 10 อำเภอ
ปี 2564 จังหวัดเลิมด่งได้รับการจัดอันดับ 15 จาก 63 จังหวัดในด้านความสามารถในแข่งขันระดับประเทศ (PCI) ขณะที่การจัดอันดับเกี่ยวกับความสามารถในการบริหารจัดการภาครัฐ (PAPI) ถือว่ามีคุณภาพดีเมื่อเทียบกับจังหวัดอื่นของเวียดนาม
1.2 ทรัพยากร
1.2.1 ทรัพยากรธรรมชาติ
จังหวัดเลิมด่ง มีที่ดินทั้งหมด 978,300 เฮกตาร์ เป็นพื้นที่เพื่อการเกษตรร้อยละ 36 พื้นที่ป่าไม้ร้อยละ 55 และพื้นที่เพื่ออยู่อาศัยและเพื่อประกอบธุรกิจอื่นๆ คิดเป็นร้อยละ 3 ที่ดินส่วนใหญ่เป็นดินภูเขาไฟที่มีความอุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การปลูกกาแฟ ชา โกโก้ ผัก ผลไม้ และดอกไม้เมืองหนาว
จังหวัดเลิมด่งมีพื้นที่ป่าไม้เป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ มีพันธุ์ไม้หลากหลายกว่า 400 ชนิด โดยส่วนใหญ่คือเป็นป่าสน และป่าไผ่ จังหวัดเลิมด่งมีแม่น้ำ 3 สายไหลผ่าน ได้แก่ แม่น้ำ Da Dang, La Nga และ Da Nhim มีปริมาณน้ำมากและไหลแรง จึงทำให้มีการสร้างเขื่อนผลิตกระแสไฟฟ้าหลายแห่ง มีกำลังการผลิตมากกว่า 1,500 MW นอกจากนี้ยังมีอ่างเก็บน้ำ Tuyen Lam ที่ถูกสร้างเพื่อกักเก็บน้ำมาตั้งแต่สมัยฝรั่งเศสปกครอง
นอกจากนี้ยังมีแร่ธาตุ 25 ชนิด เช่น บอกไซต์ ดินเบา ดินขาว เบนโทไนต์ และถ่านหิน ทอง แซฟไฟร์ ดีบุก ดินกระเบื้อง หินแกรนิต และอื่น ๆ จึงทำให้อลูมิเนียมเป็นหนึ่งในสินค้าส่งออกสำคัญของจังหวัด
1.2.2 ทรัพยากรมนุษย์
ปี 2564 จังหวัดเลิมด่ง มีประชากรทั้งหมด 1.32 ล้านคน โดยแรงงานที่มีอายุมากกว่า 15 ปีขึ้นไป 0.77 ล้านคน จังหวัดเลิมด่งมีมหาวิทยาลัย 2 แห่ง วิทยาเขตของมหาวิทยาลัยอีก 2 แห่ง และวิทยาลัยอาชีวะอีก 6 แห่ง มีค่าแรงพื้นฐานอยู่ที่ 3.25 – 4.16 ล้านด่งต่อเดือน (139 – 178 ดอลลาร์สหรัฐ ต่อเดือน) ขึ้นอยู่กับพื้นที่ (Decree No.38/2022/NĐ-CP) จังหวัดเลิมด่งเป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์สูง โดยประชากรร้อยละ 20 เป็นกลุ่มชาติพันธุ์กว่า 40 กลุ่ม โดยมีชาว K’Ho มากที่สุด
1.3 โครงสร้างพื้นฐานและการคมนาคมขนส่ง
ด้านการคมนาคมทางอากาศ จังหวัดเลิมด่งมีสนามบินนานาชาติเลียนเคือง (Lien Khuong International Airport: DLI) มีเที่ยวบินจากนครและจังหวัดสำคัญของเวียดนาม ได้แก่ กรุงฮานอย นครโฮจิมินห์ นครไฮฟอง นครดานัง นครเกิ่นเทอ เกาะฟู้ก๊วก เป็นต้น และเที่ยวบินตรงจากต่างประเทศ ได้แก่ ไทย เกาหลีใต้ และมาเลเซีย ตามข้อมูปี 2562 มีผู้เดินทางผ่านสนามบินทั้งสิ้น 2.34 ล้านคน
ด้านการคมนาคมทางบก จังหวัดเลิมด่ง ไม่มีท่าเรือเนื่องจากอยู่บริเวณที่ราบสูง จึงอาศัยการคมนาคมขนส่งทางบกเป็นตัวเชื่อมโยงไปสู่จังหวัดอื่นที่มีท่าเรือ เช่น เมืองญาจาง จังหวัดคั้นฮว่า, นครโฮจิมินห์, จังหวัดบะเสี่ยะ – หวุงเต่า (Baria – Vung Tau Province) หรือจังหวัดด่งนาย ซึ่งมีถนนหลวง ได้แก่ QL20, QL27, QL28, QL28B และทางด่วน CT14 ทำให้การเดินทางภายในและระหว่างจังหวัดค่อนข้างสะดวก
รูปที่ 2 ถนนหลวงในจังหวัดเลิมด่ง
ที่มา: Google Map (2565)
ด้านนิคมอุตสาหกรรม จังหวัดเลิมด่งมีนิคมอุตสาหกรรม 3 แห่ง ได้แก่
- 1. นิคมอุตสาหกรรม Loc Son พื้นที่ 185 เฮกตาร์
- 2. นิคมอุตสาหกรรม Phu Hoi พื้นที่ 174 เฮกตาร์
- 3. นิคมอุตสาหกรรมการเกษตร Tan Phu พื้นที่ 415.49 เฮกตาร์
ข้อมูลพื้นฐานของจังหวัดดั๊กนง
1.1 ข้อมูลที่ตั้งและเขตการปกครอง
จังหวัดดั๊กนง เป็น 1 ใน 5 จังหวัดบริเวณที่ราบสูงภาคตะวันตกของเวียดนาม แยกออกมาจากจังหวัดดั๊กลั๊ก (Dak Lak Province) เมื่อปี 2546 โดยอยู่ห่างจากนครโฮจิมินห์ 215 กิโลเมตร และห่างจากเมืองบวนมาถ่วด จังหวัดดั๊กลั๊ก (Buon Ma Thuot City, Dak Lak Province) ซึ่งเป็นเมืองใหญ่ของภูมิภาค 130 กิโลเมตร
จังหวัดดั๊กนงมีอาณาเขตทางด้านทิศเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือติดกับจังหวัดดั๊กลั๊ก ทิศตะออกเฉียงใต้และทิศใต้ติดกับจังหวัดเลิมด่ง (Lam Dong Province) และจังหวัดบิ่ญเฟื้อก ส่วนทางด้านทิศตะวันตกติดกับประเทศกัมพูชาเป็นระยะทาง 130 กิโลเมตร มีด่านชายแดนระดับชาติ 2 แห่ง ได้แก่ ด่านชายแดน Bu Prang และด่านชายแดน Dak Peur ซึ่งติดกับจังหวัดมณฑลคีรีของกัมพูชา (Mondulkiri Province)
รูปที่ 1 แผนที่จังหวัดดั๊กนง
ที่มา: http://gis.chinhphu.vn/(2563)
ภูมิประเทศจังหวัดดั๊กนงมีพื้นที่เป็นที่ราบสูงจากระดับน้ำทะเล 600 – 700 เมตร โดยบริเวณอำเภอ Ta Dung สูงที่สุดของจังหวัดมีระดับความสูงที่ 1,982 เมตร มีแม่น้ำ Serepok และแม่น้ำ Krong No ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำด่งนายอีกด้วย
จังหวัดดั๊กนงมีอุณหภูมิโดยเฉลี่ย 23 – 30 องศา ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนเมษายนถึงเดือนพฤศจิกายน มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยประมาณ 2,500 มิลลิเมตรต่อปี มีปริมาณแสงอาทิตย์ 2,000 – 2,300 ชั่วโมงต่อปี
จังหวัดดั๊กนงมีพื้นที่ทั้งหมด 6,509 ตารางกิโลเมตร แบ่งพื้นที่การปกครองส่วนท้องถิ่นออกเป็น 8 พื้นที่ ประกอบไปด้วยอำเภอยาเหงี๋ย (Gia Nghia District) เป็นศูนย์กลางราชการส่วนท้องถิ่น และอีก 7 อำเภอ
ปี 2564 จังหวัดดั๊กนงได้รับการจัดอันดับ 52 จาก 63 จังหวัดในด้านความสามารถในแข่งขันระดับประเทศ (PCI) ขณะที่การจัดอันดับเกี่ยวกับความสามารถในการบริหารจัดการภาครัฐ (PAPI) ถือว่ามีคุณภาพปานกลางเมื่อเทียบกับจังหวัดอื่นของเวียดนาม
1.2 ทรัพยากร
1.2.1 ทรัพยากรธรรมชาติ
จังหวัดดั๊กนงมีที่ดินทั้งหมด 650,900 เฮกตาร์ เป็นพื้นที่เพื่อการเกษตรร้อยละ 56 พื้นที่ป่าไม้ร้อยละ 35 และพื้นที่เพื่ออยู่อาศัยและเพื่อประกอบธุรกิจอื่นๆ คิดเป็นร้อยละ 5
จังหวัดดั๊กนงมีทรัพยากรป่าไม้และน้ำจืดค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ โดยมีเขตอนุรักษ์พันธุ์พืชและสัตว์ Nam Nung และมีอุทยานธรณี Ta Dung (Unesco Global Geopark) ได้รับรองเมื่อเดือนกรกฎาคม 2563 ที่ผ่านมา โดยเป็นอุทยานธรณีแห่งที่ 3 ของเวียดนาม ทั้งนี้อุทยานธรณี Ta Dung มีพื้นที่ 4,760 ตารางกิโลเมตร หรือเป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัด จากการสำรวจพบร่องรอยการอยู่อาศัยถาวรของมนุษย์มากว่า 6,000 – 7,000 ปีภายในถ้ำภูเขาไฟ เหมาะแก่การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ นอกจากนี้ยังมีน้ำตกขนาดใหญ่อีกหลายแห่ง ที่ได้รับการพัฒนาเป็นสถานที่ท่องเที่ยว เช่น น้ำตก Dray Nur – Dray Sap, Lien Nung, Nam Tang เป็นต้น
นอกจากนี้จังหวัดดั๊กนงมีแร่ธาตุ 16 ชนิด เช่น บอกไซต์ วุลแฟรม แอนดิโมอัล บะซอลต์ ทรายก่อสร้าง หินแกรนิต ดินกระเบื้อง ถ่านหิน ดินขาว ไพลิน โอปอล เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีการพบน้ำแร่ธรรมชาติปริมาณมากด้วย
1.2.2 ทรัพยากรมนุษย์
ปี 2564 จังหวัดดั๊กนง มีประชากรทั้งหมด 0.66 ล้านคน โดยแรงงานที่มีอายุมากกว่า 15 ปีขึ้นไป 0.39 ล้านคน เป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์สูง โดยประชากรร้อยละ 35 เป็นกลุ่มชาติพันธุ์แตกต่างกันถึง 40 กลุ่ม กลุ่มชาติพันธุ์ M’Nong มีจำนวนมากที่สุด
แม้ว่าจังหวัดดั๊กนงไม่มีมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยอาชีวะ มีเพียงระบบการศึกษาขั้นพื้นฐานเท่านั้น เนื่องจากมีประชากรน้อย และพึ่งพาระบบการศึกษาของจังหวัดใกล้เคียงเป็นหลัก ค่าแรงพื้นฐานอยู่ที่ 3.25 – 3.64 ล้านด่งต่อเดือน (139 – 156 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน) ตามกฎหมายแรงงานฉบับใหม่ (Decree No.38/2022/NĐ-CP)
1.3 โครงสร้างพื้นฐานและการคมนาคมขนส่ง
ด้านการคมนาคมทางบกและการเชื่อมโยงระดับภูมิภาค จากจังหวัดดั๊กนงสามารถเดินทางเข้าสู่เส้นทางระเบียงเศรษฐกิจสายใต้ส่วนกลาง (Central Subcorridor) หรือเส้นทาง R1 ผ่านจังหวัดเต็ยนิญ โดยมีระยะห่างจากด่านชายแดนนานาชาติ Moc Bai ประมาณ 232 กิโลเมตร
จังหวัดดั๊กนงไม่มีสนามบินและไม่มีท่าเรือ จึงพึ่งพาการคมนาคมขนส่งทางบกเป็นหลัก มีถนนทางหลวง ได้แก่ QL14, QL 28 และทางหลวงสายเอเชีย AH17 เชื่อมไปยังจังหวัดอื่นและประเทศเพื่อนบ้าน
รูปที่ 2 ถนนหลวงในจังหวัดดั๊กนง
ที่มา: Google Map (2565)
ด้านนิคมอุตสาหกรรม จังหวัดดั๊กนงมีนิคมอุตสาหกรรม 2 แห่ง และเขตอุตสาหกรรมย่อยอีก 5 แห่ง โดยนิคมอุตสาหกรรมที่สำคัญ ได้แก่
- 1. นิคมอุตสาหกรรม Tam Thang พื้นที่ 181 เฮกตาร์ (อัตราการเช่าร้อยละ 77)
- 2. นิคมอุตสาหกรรม Nhan Co พื้นที่ 95 เฮกตาร์ โดยมีอุตสาหกรรมแปรรูปแร่ธาตุ ได้แก่ บอกไซต์ และอลูมิเนียม
ข้อมูลพื้นฐานของจังหวัดบิ่ญถ่วน
1.1 ข้อมูลที่ตั้ง การปกครอง
จังหวัดบิ่ญถ่วนเป็น 1 ใน 8 จังหวัดและนคร บริเวณชายฝั่งภาคกลางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ห่างจากนครโฮจิมินห์ประมาณ 200 กิโลเมตร ห่างจากเมืองญาจาง จังหวัดคั้ญ ฮว่า (Nha Trang City, Khanh Hoa Province) 250 กิโลเมตร มีอาณาเขตของจังหวัดบิ่ญถ่วนทางด้านทิศเหนือติดกับจังหวัดเลิมด่ง (Lam Dong Province) และจังหวัดนิญถ่วน (Ninh Thuan Province) ทางด้านทิศตะวันออกติดทะเลจีนใต้ ทิศใต้ติดกับจังหวัดบะเสี่ยะ – หวุงเต่า (Ba Ria – Vung Rau Province) และด้านทิศตะวันตกติดกับจังหวัดด่งนาย (Dong Nai Province)
รูปที่ 1 แผนที่จังหวัดบิ่ญถ่วน
ที่มา: http://gis.chinhphu.vn/(2563)
ลักษณะภูมิประเทศของจังหวัดแบ่งออกได้ 4 รูปแบบ ได้แก่ ภูเขาเตี้ย ที่ราบสลับภูเขาเตี้ย ภูเขาทราย และที่ราบลุ่มชายฝั่งทะเล โดยจังหวัดมีพื้นที่ติดทะเลยาวกว่า 192 กิโลเมตร อุณหภูมิโดยเฉลี่ยของจังหวัดอยู่ที่ 27 – 32 องศาเซลเซียส และมีปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ย 800 – 1,150มิลลิเมตร ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม
จังหวัดบิ่ญถ่วนมีพื้นที่ทั้งหมด 7,943 ตารางกิโลเมตร แบ่งพื้นที่การปกครองส่วนท้องถิ่นออกเป็น 10 พื้นที่ ประกอบไปด้วยเมืองที่สำคัญ คือ เมืองฟานเที้ยต (Phan Thiet City) เป็นศูนย์กลางการปกครองส่วนท้องถิ่น และอีก 9 อำเภอ ทั้งนี้จังหวัดบิ่ญถ่วนมี 1 อำเภอเป็นพื้นที่เกาะ ได้แก่ อำเภอเกาะฟู้กวี๊ (Phu Quy Islands) ซึ่งชาวต่างชาติต้องขอวีซ่าก่อนเข้าสู่พื้นที่เนื่องจากอยู่ในพื้นที่ทางการทหาร
ปี 2564 จังหวัดบิ่ญถ่วนได้รับการจัดอันดับ 21 จาก 63 จังหวัดในด้านความสามารถในแข่งขันระดับประเทศ (PCI) ขณะที่การจัดอันดับเกี่ยวกับความสามารถในการบริหารจัดการภาครัฐ (PAPI) ถือว่ามีคุณภาพดีมากของประเทศเวียดนาม
1.2 ทรัพยากร
1.2.1 ทรัพยากรธรรมชาติ
จังหวัดบิ่ญถ่วนมีที่ดินทั้งหมด 794,300 เฮกตาร์ เป็นพื้นที่การเกษตรร้อยละ 45 พื้นที่ป่าไม้ร้อยละ 43 พื้นที่อยู่อาศัยและวัตถุประสงค์อื่น ๆ อีกร้อยละ 8 พื้นที่จังหวัดมีแม่น้ำ 4 สายไหลผ่าน ได้แก่ แม่น้ำ Luy, Long Song, Cai และแม่น้ำ Ca Ty ทำให้จังหวัดสามารถสร้างเขื่อนผลิตไฟฟ้าได้หลายแห่ง มีกำลังผลิตไฟฟ้ากว่า 800 MW
จังหวัดบิ่ญถ่วนมีทรัพยากรป่าไม้ค่อนข้างมากเมื่อเทียบกับจังหวัดอื่น แต่เป็นป่าไม้ที่เกิดจากการปลูกเพื่อการแปรรูปไม้อุตสาหกรรม และมีทรัพยากรแร่ธาตุหลายชนิด ได้แก่ แร่ทอง วุลแฟรม ดีบุก สังกะสี เป็นต้น จังหวัดมีอุตสาหกรรมเหมืองแร่ที่ค่อนข้างใหญ่ ได้แก่ หินก่อสร้าง แร่อิลเมไนต์ (Ilmenite) ดินเหนียว ทรายแก้ว น้ำมันดิบ และน้ำแร่ไบคาร์บอเนต
น้ำแร่ของจังหวัดบิ่ญถ่วน ถูกค้นพบครั้งแรกตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 โดยชาวจามปาซึ่งนำมาใช้ในการรักษาโรคและทำความสะอาดรูปเคารพ และต่อมาชาวฝรั่งเศสได้ขยายจนกลายเป็นอุตสาหกรรมผลิตน้ำแร่ ในนาม Vinh Hao ในปี 2463 และได้พัฒนาต่อมาในปัจจุบัน
1.2.2 ทรัพยากรมนุษย์และวัฒนธรรม
ปี 2564 จังหวัดบิ่ญถ่วนมีประชากรทั้งหมด 1.25 ล้านคน คิดเป็นแรงงานที่มีอายุมากกว่า 15 ปีขึ้นไป 0.69 ล้านคน มีมหาวิทยาลัย 1 แห่ง และวิทยาลัยอาชีวะอีก 3 แห่ง ฝึกอบรมแรงงานของจังหวัด โดยค่าค่าจ้างแรงงานขั้นต่ำอยู่ระหว่าง 3.25 – 4.16 ล้านด่งต่อเดือน (139 – 178ดอลลาร์สหรัฐ) ขึ้นอยู่กับพื้นที่จ้างแรงงาน (Decree No.38/2022/NĐ-CP)
บิ่ญถ่วนเป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีความหลากหลายของประชากร โดยมีกลุ่มชาติพันธุ์จามปามากถึง 47,000 คน เนื่องจากเคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรจามปา และยังมีกลุ่มชาติพันธุ์อื่นอีกกว่า 30 กลุ่มด้วย
1.3 โครงสร้างพื้นฐานและการคมนาคมขนส่ง
จังหวัดบิ่ญถ่วนกำลังก่อสร้างสนามบินฟานเที๊ยต (Phan Thiet Airport:PHH) เป็นสนามบินภายในเพื่อการคมนาคมขนส่งและการทหาร คาดว่าจะพร้อมใช้งานในปี 2565
จังหวัดบิ่ญถ่วนมีท่าเรือนานาชาติหวิญเติน (Vinh Tan International Port) สามารถรองรับเรือบรรทุกสินค้าขนาดใหญ่ตั้งแต่ 3,000 – 100,000 ตัน โดยมีบริการคลังสินค้า โลจิสติกส์ และอาคารสำนักงานให้บริการ สามารถศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่: http://vinhtanport.com
นอกจากนี้มีท่าเรือฟู้กวี๊ (Phu Quy Port) ซึ่งใช้เพื่อการเดินทางและขนส่งสินค้าระหว่างเกาะฟู้กวี๊ซึ่งอยู่ห่างจากจังหวัดบิ่ญถ่วน 120 กิโลเมตร ปัจจุบันใช้ในการเทียบเรือประมง เรือขนส่งสินค้า และเรือด่วนเพื่อการท่องเที่ยว
รูปที่ 2 ถนนหลวงในจังหวัดบิ่ญถ่วน
ที่มา: Google Map (2565)
ด้านการคมนาคมทางบกและการเชื่อมโยงระดับภูมิภาค จังหวัดบิ่ญถ่วนสามารถเดินทางเข้าสู่เส้นทางระเบียงเศรษฐกิจของอนุภาคลุ่มแม่น้ำโขงส่วนกลาง (Central Sub corridor, GMS) หรือเส้นทาง R1 ผ่านจังหวัดบ่าเสี่ยะ – หวุงเต่าซึ่งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด ทั้งนี้มีระบบถนนทางหลวง ได้แก่ QL1A, QL28, QL55 และ QL55B ครอบคลุมทุกอำเภอ
ด้านนิคมอุตสาหกรรม จังหวัดมีนิคมอุตสาหกรรม 9 แห่งและเขตอุตสาหกรรมย่อยอีก 35 แห่ง เช่น
1. นิคมอุตสาหกรรม Phan Thiet I & II มีพื้นที่รวมกันประมาณ 100 เฮกตาร์
2. นิคมอุตสาหกรรม Ham Kiem I & II มีพื้นที่รวมกันประมาณ 479 เฮกตาร์
3. นิคมอุตสาหกรรม Son My I & II มีพื้นที่รวมกันประมาณ 3,567 เฮกตาร์
4. นิคมอุตสาหกรรม Tan Duc พื้นที่ 800 เฮกตาร์
5. นิคมอุตสาหกรรม Tuy Phong พื้นที่ 100 เฮกตาร์
6. นิคมอุตสาหกรรม Song Binh พื้นที่ 300 เฮกตาร์
7. นิคมอุตสาหกรรม Becamex VSIP Binh Thuan พื้นที่ 4,984 เฮกตาร์
การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม และโอกาสในการลงทุนทำธุรกิจ จังหวัดเลิมด่ง
2.1 สถานการณ์เศรษฐกิจ
ปี 2564 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของจังหวัดเลิมด่ง (GDP) คิดเป็นมูลค่า 87,158 พันล้านด่ง (3.72 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 5.59 แบ่งออกเป็นภาคการเกษตรร้อยละ 41 อุตสาหกรรมและก่อสร้างร้อยละ 20 และภาคบริการร้อยละ 39
ด้านการเกษตร ประมงและป่าไม้ ปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 7.6 ปี 2564 จังหวัดเลิมด่งมีพื้นที่เพาะปลูก 395,531.9 เฮกตาร์ แบ่งเป็นพืชไร่ 132,732.9 เฮกตาร์ และพืชยืนต้น 262,799 เฮกตาร์ ทั้งนี้จังหวัดเลิมด่งเป็นจังหวัดแรก ๆ ที่นำเทคโนโลยีมาใช้ในกระบวนการเพาะปลูก เก็บเกี่ยว และแปรรูป ช่วยเพิ่มมูลค่าผลผลิต ขณะเดียวกันก็เป็นสินค้าส่งออกที่สำคัญที่สุดของจังหวัด และช่วยเพิ่มรายได้จากการท่องเที่ยวเชิงเกษตร
ด้านผลผลิตจากไม้ยืนต้น จังหวัดเลิมด่งเป็นจังหวัดเดียวในเวียดนามตอนใต้ที่สามารถปลูกกาแฟอราบิก้าได้ ปี 2564 มีพื้นที่ปลูก 175,460.7 เฮกตาร์ เพิ่มขึ้นร้อยละ 0.16 ได้ผลผลิต 552,267 ตัน เพิ่มขึ้นร้อยละ 2.7 เช่น Bourbon, Makka, Pacamara, Typica, Catimore เป็นต้น ทั้งนี้ผลผลิตกาแฟส่วนใหญ่เป็นการปลูกตามสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (Contract Farming) และเริ่มผลิตกาแฟเป็นกาแฟชนิดพิเศษ (Specialty Coffee) มากขึ้นซึ่งช่วยเพิ่มมูลค่าและชื่อเสียงได้เป็นอย่างดี ทั้งนี้จังหวัดเลิมด่งเป็นจังหวัดที่ได้รับการส่งเสริมด้านการปลูกกาแฟพิเศษมากที่สุด โดยมีเป้าหมายมีพื้นที่เพาะปลูกกาแฟชนิดพิเศษ 2,900 เฮกตาร์ มีผลผลิต 1,130 ตันในปี 2568
ด้านการปลูกชา มีพื้นที่ทั้งหมด 10,614 เฮกตาร์ ได้ผลผลิตชารวมทั้งหมด 130,100 ตัน นอกจากนี้ยังมีการปลูกโกโก้ เม็ดมะม่วงหิมพานต์ พริกไทย หม่อน (Mulberry) แมคาเดเมีย ทุเรียน เสาวรส ขนุน อโวคาโดด้วย
ด้านการปลูกพืชไร่ ปี 2562 มีผลผลิตข้าว 149,785 ตัน ข้าวโพด 41,835 ตัน มันเทศ 55,614 ตัน มันฝรั่ง 54,523 ตัน ผลผลิตของจังหวัดเลิมด่งไม่มากเมื่อเปรียบเทียบกับจังหวัดอื่นๆ เนื่องจากจังหวัดมุ่งเน้นการใช้ประโยชน์สูงสุดจากตำแหน่งที่ตั้งและภูมิอากาศ โดยเปลี่ยนไปปลูกพืชที่มีมูลค่าสูงกว่า ได้แก่ ผัก ไม้ยืนต้น และผลไม้ชนิดต่างๆ แทน
ด้านการปลูกผักได้ผลผลิต 2.38 ล้านตัน และปลูกดอกไม้ ได้ผลผลิต 2.9 พันล้านดอก/ช่อ โดยจะเร่งปลูกและเก็บเกี่ยวมากในช่วงก่อนเทศกาลเต๊ด และเทศกาลดอกไม้ประจำปีของเมืองดาลัด ดอกไม้ที่มีการปลูกมาก ได้แก่ กล้วยไม้ กุหลาบ ไฮเดรนเยีย ลิลลี่ คาร์เนชั่น ทิวลิป เบญจมาศ ลิเซียนเทียส เป็นต้น
ด้านการแปรรูปไม้ ได้ผลผลิต 51,802 ลูกบาศก์เมตร และถ่านไม้ 81,926 Ster มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเมื่อเทียบกับปีที่ผ่านมา อย่างไรก็ตามการตัดและแปรรูปไม้ เป็นธุรกิจควบคุมที่ดำเนินการโดยรัฐจึงไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก
จังหวัดเลิมด่งตั้งอยู่บนที่ราบสูงจึงมีผลผลิตจากการประมงและเพาะเลี้ยงปี 2564 เพียง8,950 ตัน ทั้งนี้เนื่องจากข้อได้เปรียบด้านภูมิอากาศ ทำให้จังหวัดเลิมด่งมีการพัฒนาการเพาะเลี้ยงปลาน้ำเย็น เช่น ปลาสเตอร์เจียนโดยมีผลผลิตประมาณ 3,000 ตันต่อปี
ในด้านการปศุสัตว์ จังหวัดเลิมด่งมีชื่อเสียงในการเลี้ยงวัวนมคุณภาพสูง โดยมีการเลี้ยงโคนมจำนวน 24,475 ตัว ได้น้ำนมวัวดิบ 106,248 ตัน ส่วนโคเนื้อมีจำนวน 72,615 ตัวนอกจากนั้นยังมีการเลี้ยงสุกร 0.3 ล้านตัว สัตว์ปีก 6.1 ล้านตัว และมีผลผลิตจากน้ำผึ้ง 1,500 – 2,000 ตันต่อปี
ด้านอุตสาหกรรมและก่อสร้าง ในปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 10 โดยสินค้าอุตสาหกรรมที่สำคัญ ได้แก่ เหมืองแร่บอกไซต์ กรวด ดินกระเบื้อง หินก่อสร้าง เครื่องดื่ม สารเคมี สารสกัดจากสมุนไพร ผลไม้แช่แข็ง ไวน์ ชา กาแฟ ใยไหม เป็นต้น
ด้านบริการและการค้า ในปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 0.7 โดยมาจากการค้าปลีกเป็นหลัก ในด้านการท่องเที่ยว ปี 2564 มีผู้เดินทางมาเที่ยวที่จังหวัดเลิมด่ง 1.78 ล้านคน มีรายได้จากการท่องเที่ยวประมาณ 11,059 พันล้านด่ง (472 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยแหล่งท่องเที่ยวหลักของจังหวัดเป็นการท่องเที่ยวชมธรรมชาติ เที่ยวเชิงเกษตร เช่น สวนดอกไม้, สวนกาแฟ, น้ำตก, อุทยานแห่งชาติ B’Doup, อุทยานแห่งชาติ Cat Tien, อ่างเก็บน้ำ Tuyen Lam, พระราชวัง Bao Dai เป็นต้น เมืองดาลัด เป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่พัฒนามากที่สุดแห่งหนึ่งของเวียดนาม มีโรงแรมและรีสอร์ท 4 – 5 ดาวหลายแห่ง รวมถึงมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบถ้วน ปัจจุบันเมืองดาลัดกำลังดำเนินโครงการต่างๆ เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างยั่งยืนเพื่อรักษาตำแหน่งเมืองท่องเที่ยวสะอาดของอาเซียน และกำลังศึกษาความเป็นไปได้ในการเข้าร่วมเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของยูเนสโก
2.2 การค้าและการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ
ด้านการค้าระหว่างประเทศ ปี 2564 จังหวัดเลิมด่ง มีมูลค่านำเข้าสินค้าและมูลค่าส่งออกสินค้าคิดเป็น 551 และ 420 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามลำดับ
มูลค่าลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศสะสมจนถึงปี 2564 รวมทั้งหมด 102 โครงการ คิดเป็นมูลค่า 516.22 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยมีโครงการลงทุนใหม่ 1 โครงการ มูลค่า 2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
จากข้อมูลถึงปี 2564 ธุรกิจไทยมีการลงทุนในจังหวัดเลิงด่ง ได้แก่
|
ลำดับ |
ชื่อธุรกิจ | ประเภทธุรกิจ |
|
1 |
ศูนย์การค้า Big C | ค้าปลีกและบริหารจัดการพื้นที่ศูนย์การค้า |
| 2 | บริษัท CP Vietnam |
ปศุสัตว์และปลูกผักปลอดสารพิษ (Organic) |
|
3 |
บริษัท Vietnam Thanh Cong จำกัด |
ห้องแสดงกล้วยไม้, ดอกไม้ และผัก |
| 4 | ซูเปอร์มาร์เก็ต Go! Da Lat |
ค้าปลีก |
2.3 อุตสาหกรรมที่ให้การส่งเสริมและสนับสนุนด้านการลงทุน
- โครงสร้างพื้นฐานและคมนาคมขนส่ง
- อุตสาหกรรมการเกษตรเทคโนโลยีขั้นสูง
- อุตสาหกรรมผลิตและแปรรูปผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร
- อุตสาหกรรมแปรรูปวัสดุก่อสร้าง
- อุตสาหกรรมพลังงานหมุนเวียนจากลม
- อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม และโอกาสในการลงทุนทำธุรกิจ จังหวัดดั๊กนง
2.1 สถานการณ์เศรษฐกิจ
ปี 2564 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของจังหวัดดั๊กนง (GDP) คิดเป็นมูลค่า 20,700 พันล้านด่ง (0.88 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 8.6 แบ่งออกเป็นภาคการเกษตรร้อยละ 38 อุตสาหกรรมและก่อสร้างร้อยละ 19 และภาคบริการร้อยละ 39 (ภาษีสินค้าร้อยละ 4)
ด้านการเกษตร ป่าไม้ และการประมง ปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 5 จังหวัดดั๊กนงมีการปลูกไม้ยืนต้นเป็นส่วนใหญ่ โดยปลูกกาแฟ 131,000 เฮกตาร์ ได้ผลผลิต 306,700 ตันมากเป็นอันดับ 3 ของประเทศเวียดนาม ปลูกพริกไทย 33,000 เฮกตาร์ ได้ผลผลิต 60,000 ตัน จังหวัดมีการปลูกไม้ยืนต้นและผลไม้ชนิดอื่นๆ ได้แก่ เม็ดมะม่วงหิมพานต์ ยางพารา โกโก้ เสาวรส ทุเรียน (22,000 ตันต่อปี) และอโวคาโด (18,900 ตันต่อปี) รวม 16,000 เฮกตาร์
จังหวัดดั๊กนงมีผลผลิตจากข้าวและพืชไร่ ไม่มากเมื่อเปรียบเทียบกับจังหวัดอื่น โดยส่วนใหญ่ปลูกข้าว ข้าวโพด มันเทศญี่ปุ่น โดยคิดเป็นพื้นที่เพาะปลูกรวม 60,000 เฮกตาร์
ส่วนการปลูกข้าวและพืชไร่ มีพื้นที่ 110,400 เฮกตาร์ได้ผลผลิตข้าว 78,840 ตันและข้าวโพด 365,000 ตัน ส่วนการป่าไม้ ปี 2564 มีการแปรรูปไม้ประมาณ 8,400 ลูกบาศก์เมตร
เนื่องจากอยู่บนที่ราบสูงไม่เหมาะแก่การประมงเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ จึงมีผลผลิตจากการประมงและเพาะเลี้ยงเพียง 7,600 ตัน ส่วนด้านการปศุสัตว์มีขนาดค่อนข้างเล็ก โดยมีการเลี้ยงสุกร 0.23 ล้านตัว, โคกระบือ 30,650 ตัว และสัตว์ปีก 2.4 ล้านตัว และมีการเก็บเกี่ยวน้ำผึ้งควบคู่ไปกับการเพาะปลูกกาแฟ
ด้านอุตสาหกรรมและก่อสร้าง ในปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 26 โดยสินค้าอุตสาหกรรมที่สำคัญ ได้แก่ เหมืองแร่ และสินค้าจากเหมืองแร่ อิฐก่อสร้าง อลูมิเนียม ทรายก่อสร้าง ไม้แปรรูป ไม้อัด แป้งมัน กาแฟ เม็ดมะม่วงหิมพานต์แปรรูป ถั่วลิสงอบแห้ง เป็นต้น
ด้านบริการและการค้า ในปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 1.7 โดยมาจากการค้าปลีกเป็นหลัก ในด้านการท่องเที่ยว ปี 2564 มีผู้เดินทางมาเที่ยวที่จังหวัดดั๊กนงประมาณ 0.13 ล้านคน โดยแหล่งท่องเที่ยวหลักของจังหวัดเป็นการท่องเที่ยวชมธรรมชาติ และผจญภัย ได้แก่ การท่องเที่ยวอุทยานธรณี Ta Dung, ชมวิถีชีวิตของกลุ่มชาติพันธุ์, เขตอนุรักษ์พันธุ์พืชและสัตว์ Nam Nung, น้ำตก Dray Sap – Dray Nur เป็นต้น
2.2 การค้าและการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ
ด้านการค้าระหว่างประเทศ ปี 2564 จังหวัดดั๊กนง มีมูลค่านำเข้าสินค้าและมูลค่าส่งออกสินค้าคิดเป็น 225 และ 109 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามลำดับ
มูลค่าลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศสะสมจนถึงปี 2564 รวมทั้งหมด 20 โครงการ คิดเป็นมูลค่า 311.38 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2564 มีโครงการลงทุนใหม่ 1 โครงการ มูลค่า 7.65 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ธุรกิจไทยมีการลงทุนในจังหวัดดั๊กนง 1 โครงการ มูลค่า 8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ได้แก่ โครงการเพาะเลี้ยงพ่อแม่พันธุ์สุกร และสุกรเนื้อของบริษัท Arrow Genetics (Vietnam) จำกัด
2.3 อุตสาหกรรมที่ให้การส่งเสริมและสนับสนุนด้านการลงทุน
- โครงสร้างพื้นฐาน
- อุตสาหกรรมการเกษตร
- อุตสาหกรรมเหมืองแร่ แปรรูปแร่ธาตุ และวัสดุก่อสร้าง
- อุตสาหกรรมผลิตและแปรรูปผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร
- อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม และโอกาสในการลงทุนทำธุรกิจ จังหวัดบิ่ญถ่วน
2.1 สถานการณ์เศรษฐกิจ
ปี 2564 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของจังหวัด (GDP) คิดเป็นมูลค่า 86,723.2 พันล้านด่ง (3.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 2.77 แบ่งออกเป็นภาคการเกษตรร้อยละ 30อุตสาหกรรมและก่อสร้างร้อยละ 33 ภาคบริการร้อยละ 31 (ภาษีจากสินค้าร้อยละ 6)
ด้านการเกษตร ป่าไม้ และการประมงของจังหวัดปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 4.7 จากปีก่อนหน้า จังหวัดบิ่ญถ่วนมีพื้นที่เพาะปลูกข้าว 123,563 เฮกตาร์ ได้ผลผลิต 739,850 ตัน ปลูกข้าวโพด 15,331 เฮกตาร์ ได้ผลผลิต 103,018 ตัน มันสำปะหลัง 27,989 เฮกตาร์ ได้ผลผลิต 0.51 ล้านตัน ปลูกผัก 19,825 เฮกตาร์ ได้ผลผลิต 143,486 ตัน นอกจากนี้ยังมีการปลูกพืชไร่อื่นๆ ได้แก่ ยาสูบ อ้อย พืชตระกูลถั่วอีกด้วย
ด้านไม้ยืนต้นมีพื้นที่เพาะปลูกประมาณ 111,389 เฮกตาร์ โดยร้อยละ 39 ปลูกผลไม้ และที่เหลือปลูกพืชอุตสาหกรรมชนิดอื่น โดยมีผลไม้ ได้แก่ แก้วมังกร 680,900 ตัน มะม่วง 25,609 ตัน ลำไย 4,402 ตัน เงาะ 1,197 ตัน และองุ่น 386 ตัน
ด้านพืชอุตสาหกรรม มีการปลูกยางพารา และเม็ดมะม่วงหิมพานต์มากที่สุด ได้ผลผลิตยางพารา 63,913 ตัน เม็ดมะม่วงหิมพานต์ 14,017 ตัน ปาล์มน้ำมัน 9,960 ตัน และนอกจากนี้มีการปลูกกาแฟ ชา และพริกไทยบ้างแต่ไม่มากนัก
ด้านการป่าไม้ มีการแปรรูปไม้ 319,995 ลูกบาศก์เมตร ถ่านไม้ 216,675 Ster พืชประเภทไผ่ประมาณ 6,531 ต้น ทั้งหมดเป็นการแปรรูปไม้จากป่าปลูก อย่างไรก็ตามอุตสาหกรรมป่าไม้มีแนวโน้มลดลงมาตั้งแต่ปี 2553
ด้านการปศุสัตว์ของจังหวัดบิ่ญถ่วนมีขนาดเล็ก ปี 2564 มีการเลี้ยงโคกระบือ 182,380 ตัว สุกร 0.32 ล้านตัว และสัตว์ปีก 4.6 ล้านตัว ส่วนการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ มีผลผลิตทั้งหมด 242,188 ตัน มาจากการประมงชายฝั่ง 229,508 ตัน และเพาะเลี้ยง 12,680 ตัน และมีการเพาะเลี้ยงลูกพันธุ์กุ้งและปลาเป็นจำนวน 26 พันล้านตัว
ด้านอุตสาหกรรมและการก่อสร้าง ปี 2564 มีมูลค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 7.4 จากปีก่อนหน้า โดยอุตสาหกรรมที่สำคัญ ได้แก่ อุตสาหกรรมพลังงาน เหมืองหิน น้ำแร่ อิฐและวัสดุก่อสร้าง แปรรูปอาหารทะเลแช่แข็ง เสื้อผ้า แปรรูปเม็ดมะม่วงหิมพานต์ น้ำปลา เกลือทะเล อาหารสัตว์ เป็นต้น
อุตสาหรรมพลังงานของจังหวัดบิ่ญถ่วนเป็นอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ โดยมีการพัฒนาทั้งอุตสาหกรรมพลังงานจากถ่านหิน และอุตสาหกรรมพลังงานหมุนเวียน โดยมีโรงงานไฟฟ้าถ่านหินขนาดใหญ่มีกำลังผลิตถึง 4,200 MW ได้แก่ โครงการ Vinh Tan 1-2-4 และโครงการ Vinh Tan ส่วนขยาย โดยรวมศูนย์พลังงาน Vinh Tan มีกำลังการผลิตไฟฟ้ามากถึง 6,180 MW นอกจากนี้จังหวัดมีการพัฒนาศูนย์พลังงาน Son My ซึ่งมีกำลังการผลิตอีก 4,500 MW จังหวัดบิ่ญถ่วนจึงกำลังจะเป็นหนึ่งในศูนย์กลางพลังงานแห่งชาติของเวียดนาม ทั้งนี้จังหวัดมีเป้าหมายพัฒนาโรงงานผลิตไฟฟ้าจากลม แสงอาทิตย์ ก๊าซธรรมชาติ และถ่านหิน โดยจะมีกำลังการผลิตโดยรวมมากถึง 13.85 GW ในปี 2568 และ 22.6 GW ในปี 2573
ด้านบริการและการค้า ปี 2564 เป็นภาคส่วนที่มีมูลค่ามากที่สุด มีมูลค่าลดลงร้อยละ 2.6 โดยมาจากการค้าปลีกเป็นหลัก ส่วนการท่องเที่ยวในปี 2564 มีนักท่องเที่ยวทั้งหมด 1.77 ล้านคนคิดเป็นรายได้จากการท่องเที่ยว 4,158 พันล้านด่ง
จังหวัดบิ่ญถ่วนเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางการท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมทั้งจากนักท่องเที่ยวชาวเวียดนามและต่างประเทศ โดยเส้นทางท่องเที่ยวหลัก ได้แก่ โฮจิมินห์ – ดาลัท (จังหวัดเลิมด่ง) – ตำบลมุยเน่ (มุ๋ยแน้) เมืองฟานเที๊ยต จังหวัดบิ่ญถ่วน (Mui Ne ward, Phan Thiet City, Binh Thuan Province) ทั้งนี้จังหวัดบิ่ญถ่วนได้รับความนิยมเนื่องจากอยู่ใกล้กับนครโฮจิมินห์ มีภูมิประเทศเป็นทะเลทรายที่มีอ่างเก็บน้ำจืดขนาดใหญ่ และอยู่ติดทะเล นอกจากนี้ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมอื่นๆ เช่น สันดอนทรายขาวเป็นเนินสูงคล้ายทะเลทราย (White Sand dunes), ธารน้ำตก (Mui Ne Fairy Stream), หมู่บ้านชาวประมง, โบราณสถานจามปา, เกาะฟู้กวี๊ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีบริการที่พักทุกระดับ หลากหลายรูปแบบเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวอีกด้วย
2.2 การค้าและการลงทุนระหว่างประเทศ
ด้านการค้าระหว่างประเทศ ปี 2564 จังหวัดบิ่ญถ่วนมีมูลค่านำเข้าสินค้าและมูลค่าส่งออกสินค้า คิดเป็น 1,204 และ 699 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามลำดับ
มูลค่าลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศสะสมจนถึงปี 2564 ทั้งหมด 155 โครงการคิดเป็น 3,822.27 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2564 มีโครงการลงทุนใหม่จากต่างประเทศ 2 โครงการเป็นมูลค่า 12.35 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยมีการลงทุนจากธุรกิจไทย 2 โครงการ ได้แก่ โรงแรม Anantara Mui Ne Resort มูลค่าการลงทุน 0.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และโครงการโรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ Phan Lam 1 กำลังการผลิต 36.7 เมกะวัตต์ และโครงการ Binh An กำลังการผลิต 50 เมกะวัตต์ ของบริษัท ซุปเปอร์เอ็นเนอร์ยี จำกัด (มหาชน)
2.3 อุตสาหกรรมที่ให้การส่งเสริมและสนับสนุนด้านการลงทุน
- อุตสาหกรรมพลังงานหมุนเวียน
- โรงงานแปรรูปสินค้าเกษตร ได้แก่ น้ำมันพืช มะพร้าว อาหารทะเล
- อุตสาหกรรมออกแบบและผลิตเครื่องจักรการเกษตร
- อุตสาหกรรมการผลิตและแปรรูป
- อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
แหล่งข้อมูลอื่นที่ควรทราบ จังหวัดเลิมด่ง
1. เว็บไซต์ของรัฐบาลท้องถิ่นจังหวัดเลิมด่ง: https://lamdong.gov.vn/
2. รายชื่อโครงการรอการลงทุนปี 2564 – 2568 :
3. เว็บไซต์ศูนย์ส่งเสริมการลงทุนจังหวัดเลิมด่ง: https://dalat-info.gov.vn/
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
กรมส่งเสริมการลงทุน (2563), ฐานข้อมูลการลงทุนเวียดนาม (จังหวัดเลิมด่ง), สืบค้นจาก http://ipc.mpi.gov.vn/mien-trung/thong-tin-dia-phuong
สภาประชาชนจังหวัดเลิมด่ง (2565), ข้อมูลสถิติพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมจังหวัดเลิมด่ง ประจำปี 2564
สภาประชาชนจังหวัดเลิมด่ง (2565), ข้อมูลพื้นฐานของจังหวัดเลิมด่ง, สืบค้นจาก https://gialai.gov.vn/
กรมศุลกากรเวียดนาม (2565), รายงานการนำเข้าส่งออกจำแนกตามจังหวัด ปี 2021
VN Express (2561), Da Lat beckons: Now is best time to visit Vietnam’s ‘Little Paris’, retrieved from https://e.vnexpress.net/projects/da-lat-beckons-now-is-best-time-to-visit-vietnam-s-little-paris-3826669/index.html
Nông Thôn Việt (2561), Trên vùng cà phê Abrabica Đà Lạt, retrieved from http://nongthonviet.com.vn/nong-san-viet/201803/tren-vung-ca-phe-abrabica-da-lat-721455/
B News (2564), Cá tầm Đà Lạt khó tiêu thụ, Retrieved from https://bnews.vn/ca-tam-da-lat-kho-tieu-thu/182998.html
Lâm Đồng Online (2564), Mật ong Lâm Đồng được ưa chuộng tại thị trường nước ngoài, Retrieved from http://baolamdong.vn/kinhte/202111/mat-ong-lam-dong-duoc-ua-chuong-tai-thi-truong-nuoc-ngoai-3088040/index.htm
Lâm Đồng Online (2565), Đà Lạt: Thích ứng an toàn để duy trì và phát triển du lịch trong điều kiện bình thường mới, Retrieved from http://baolamdong.vn/dulich/202203/da-lat-thich-ung-an-toan-de-duy-tri-va-phat-trien-du-lich-trong-dieu-kien-binh-thuong-moi-3107070/index.htm
Sở Nông Nghiệp và Phát triển nông thôn Tỉnh Lâm Đồng (2564), Lâm Đồng – Hướng đến một nền chăn nuôi tiên tiến, retrieved from http://khuyennong.lamdong.gov.vn/tin-tuc-su-kien/3064-l%C3%A2m-%C4%91%E1%BB%93ng-h%C6%B0%E1%BB%9Bng-%C4%91%E1%BA%BFn-m%E1%BB%99t-n%E1%BB%81n-ch%C4%83n-nu%C3%B4i-ti%C3%AAn-ti%E1%BA%BFn
แหล่งข้อมูลอื่นที่ควรทราบ จังหวัดดั๊กนง
1. เว็บไซต์ของรัฐบาลท้องถิ่นจังหวัดดั๊กนง: https://daknong.gov.vn/
2. รายชื่อโครงการรอการลงทุน http://www.daknongdpi.gov.vn/UploadFiles/20201217_031159PM_1731qdubnd_keu_goi_dau_tu.pdf
3. เว็บไซต์ศูนย์ส่งเสริมการลงทุน การค้า และท่องเที่ยวจังหวัดดั๊กนง: http://ipcdaknong.com.vn/
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
สภาประชาชนจังหวัดดั๊กนง (2564), ข้อมูลสถิติพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมจังหวัดดั๊กนง ประจำปี 2564
สภาประชาชนจังหวัดดั๊กนง (2564), ข้อมูลพื้นฐานของจังหวัดดั๊กนง, สืบค้นจาก https://daknong.gov.vn/
กรมศุลกากรเวียดนาม (2565), รายงานการนำเข้าส่งออกจำแนกตามจังหวัด ปี 2021
Cục sở hữu trí tuệ (2565), Danh sách các chỉ đẫn địa lý đã được bảo hộ tại Việt Nam (Cập nhật đến tháng 6 năm 2022), retrieved from https://ipvietnam.gov.vn/chi-dan-dia-ly
Chính phủ Việt Nam (2565), Nghị định 38/2022/NĐ-CP về việc Quy định mức lương tối thiểu đối với người lao động làm việc theo hợp đồng lao động.
Báo Công thương (2562), Tây Ninh: “Đánh thức” tiềm năng năng lượng tái tạo, retrieved from https://congthuong.vn/tay-ninh-danh-thuc-tiem-nang-nang-luong-tai-tao-
VN Express (2563), One more geopark in Vietnam gets UNESCO recognition, retrieved from https://e.vnexpress.net/news/travel/places/one-more-geopark-in-vietnam-gets-unesco-recognition-4127226.html
Báo Tuổi trẻ (2563), Đắk Nông thêm cơ hội từ công viên địa chất toàn cầu, retrieved from https://tuoitre.vn/dak-nong-them-co-hoi-tu-cong-vien-dia-chat-toan-cau-20200714103655723.htm
Lao Động (2564), Tốc độ tăng trưởng của Đắk Nông đứng thứ 7 cả nước, retrieved from https://laodong.vn/kinh-te/toc-do-tang-truong-cua-dak-nong-dung-thu-7-ca-nuoc-989666.ldo
Lao Động (2564), Cà phê Đắk Nông trúng mùa, được giá, retrieved from https://laodong.vn/kinh-doanh/ca-phe-dak-nong-trung-mua-duoc-gia-970552.ldo
Lao Động (2564), Hồ tiêu – cây trồng đầu tiên được công bố chỉ dẫn địa lý ở Đắk Nông, retrieved from https://laodong.vn/kinh-doanh/ho-tieu-cay-trong-dau-tien-duoc-cong-bo-chi-dan-dia-ly-o-dak-nong-979270.ldo
Cổng thông tin điện tử Bộ Văn hóa, Thể thao và Du lịch (2565), Đắk Nông: Bức tranh du lịch khởi sắc, Retrieved from https://bvhttdl.gov.vn/dak-nong-buc-tranh-du-lich-khoi-sac-20220722150215673.htm
Cổng thông tin Nông thôn mới tỉnh Đắk Nông (2564), Những lợi thế nông nghiệp Đắk Nông, Retrieved from http://nongthonmoi.daknong.gov.vn/news/kinh-te-to-chuc-san-xuat/nhung-loi-the-nong-nghiep-dak-nong/
Cổng thông tin Nông thôn mới tỉnh Đắk Nông (2564), Đắk Nông rộng đường với lúa đặc sản, Retrieved from http://nongthonmoi.daknong.gov.vn/news/kinh-te-to-chuc-san-xuat/dak-nong-rong-duong-voi-lua-dac-san/
แหล่งข้อมูลอื่นที่ควรทราบ จังหวัดบิ่ญถ่วน
- เว็บไซต์ของรัฐบาลท้องถิ่นจังหวัดบิ่ญถ่วน: https://binhthuan.gov.vn/
- โครงการที่เปิดให้ลงทุน: http://vanban.binhthuan.gov.vn/thongtin/filedinhkem/download?maSo=9aa34736a0442d2944e8578ffa10f08e.pdf
- ศูนย์ส่งเสริมการลงทุนและการค้าจังหวัดบิ่ญถ่วน: http://binhthuantpc.vn/trang-chu.html
- ศูนย์ส่งเสริมการท่องเที่ยวจังหวัดบิ่ญถ่วน: http://www.dulichbinhthuan.com.vn/
- ข้อมูลท่าเรือนานาชาติหวิญเติน (Vinh Tan International Port) http://vinhtanport.com/files/VINH%20TAN%20INTERNATIONAL%20PORT.pdf
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
กรมส่งเสริมการลงทุน (2563), ฐานข้อมูลการลงทุนเวียดนาม (จังหวัดบิ่ญถ่วน), สืบค้นจาก http://ipc.mpi.gov.vn/mien-nam/thong-tin-dia-phuong
สำนักงานสถิติบิ่ญถ่วน (2565), ข้อมูลสถิติพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมจังหวัดบิ่ญถ่วน ประจำปี 2564
Tạp chí Năng lượng Việt Nam (2563), Bình Thuận sẽ là trung tâm điện gió, mặt trời lớn của cả nước, retrieved from http://nangluongvietnam.vn/news/vn/dien-hat-nhan-nang-luong-tai-tao/binh-thuan-se-la-trung-tam-dien-gio-mat-troi-lon-cua-ca-nuoc.html
Báo Tuổi Trẻ (2564), Bộ Quốc phòng: Đến năm 2022, quyết tâm hoàn thành nhiệm vụ sân bay Phan Thiết, retrieved from https://tuoitre.vn/bo-quoc-phong-den-nam-2022-quyet-tam-hoan-thanh-nhiem-vu-san-bay-phan-thiet-20210409124500838.htm
Báo Thanh Niên (2564), Triển khai khu công nghiệp lớn bậc nhất Bình Thuận tại La Gi và Hàm Tân, Retrieved from https://thanhnien.vn/trien-khai-khu-cong-nghiep-lon-bac-nhat-binh-thuan-tai-la-gi-va-ham-tan-post1400365.html
EVN (2563), Bình Thuận: Sẽ sớm trở thành Trung tâm năng lượng Quốc gia, Retrieved from https://tietkiemnangluong.evn.com.vn/d6/news/Binh-Thuan-Se-som-tro-thanh-Trung-tam-nang-luong-Quoc-gia-115-109-14063.aspx
