นครดานังอยู่ระหว่างจัดทำร่างโครงการนำร่องเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจการบินระดับต่ำ (Low-Altitude Economy) โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างแรงขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจรูปแบบใหม่ ผ่านการประยุกต์ใช้อากาศยานไร้คนขับ (Unmanned Aerial Vehicles: UAVs) ในพื้นที่ทดลอง 4 แห่ง[1] ครอบคลุมการขนส่งสินค้า การท่องเที่ยว การเกษตร การบริหารจัดการเมือง และการกู้ภัย โดยอาศัยศักยภาพด้านภูมิประเทศ โครงสร้างพื้นฐาน และเทคโนโลยีของนครฯ

นครดานังมีความพร้อมในการพัฒนาเศรษฐกิจการบินระดับต่ำ โดยมีปัจจัยจากความหลากหลายของภูมิประเทศ ทั้งเขตเมือง ชายฝั่งทะเล แม่น้ำ เกาะ พื้นที่ภูเขา และป่าไม้ รวมถึงพื้นที่เสี่ยงต่อดินถล่ม น้ำป่าไหลหลาก และไฟป่า ซึ่งเอื้อต่อการทดลองประยุกต์ใช้ UAV ในหลายภารกิจ นอกจากนี้นครฯ ยังมีโครงสร้างพื้นฐานด้านการคมนาคมและโลจิสติกส์ อาทิ ท่าอากาศยาน ท่าเรือ ศูนย์โลจิสติกส์ เขตเทคโนโลยีขั้นสูง และเขตเทคโนโลยีดิจิทัลตลอดจนมีการพัฒนาอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์ ปัญญาประดิษฐ์ เมืองอัจฉริยะ และการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัล ซึ่งสามารถสนับสนุนการเชื่อมโยงเทคโนโลยีการบินเข้ากับการขนส่ง บริการ และการผลิต
ในด้านการพัฒนานั้นนครดานังกำลังจัดทำร่างโครงการนำร่องเพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจการบินระดับต่ำ โดยกำหนดให้ภาครัฐมีบทบาทในการจัดทำกลไกสนับสนุน พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและฐานข้อมูลกลาง รวมถึงเป็นผู้ใช้บริการรายแรกผ่านการว่าจ้างภาคเอกชนให้พัฒนาบริการที่ตอบโจทย์ความต้องการจริง ขณะที่ภาคเอกชนจะรับผิดชอบด้านการเลือกใช้เทคโนโลยี การดำเนินงาน และประสิทธิภาพทางธุรกิจ โดยจะมุ่งทดลองใช้ UAV ใน 5 ด้านหลัก ได้แก่ (1) การขนส่งสินค้าและการจัดส่งสินค้าในช่วงสุดท้ายของเส้นทาง (2) การท่องเที่ยวและประชาสัมพันธ์วัฒนธรรม (3) การแพทย์และการกู้ภัย (4) การเกษตร และ (5) การบริหารจัดการโครงสร้างพื้นฐานและสิ่งแวดล้อมในเขตเมือง
ทั้งนี้ นครดานังตั้งเป้าให้มีการบริการด้านการบินระดับต่ำอย่างน้อย 3 รูปแบบในช่วงปลายปี 2569 ถึงต้นปี 2571 พร้อมส่งเสริมการมีส่วนร่วมของภาคธุรกิจ และเตรียมพัฒนาพื้นที่สำหรับการวิจัย การผลิต การฝึกอบรม และการทดสอบ UAV เพื่อรองรับภูมิภาคตอนกลางของเวียดนาม โดยมุ่งใช้โครงการนำร่องเป็นกลไกประเมินความเป็นไปได้และประสิทธิภาพก่อนขยายผลในเชิงพาณิชย์ต่อไป
การที่นครดานังริเริ่มกำหนดพื้นที่เฉพาะสำหรับการทดลองใช้ UAV และจัดทำโครงการนำร่องพัฒนาเศรษฐกิจการบินระดับต่ำ นับเป็นก้าวสำคัญในการบุกเบิกการพัฒนาเศรษฐกิจรูปแบบใหม่ของเวียดนาม ซึ่งอาจสร้างโอกาสทางธุรกิจในสาขาโลจิสติกส์ เทคโนโลยีดิจิทัล การเกษตรอัจฉริยะ และการท่องเที่ยว ตลอดจนเปิดโอกาสให้ผู้ประกอบการไทยที่มีความเชี่ยวชาญในสาขาที่เกี่ยวข้องแสวงหาความร่วมมือกับภาคธุรกิจเวียดนาม
อย่างไรก็ดี การขยายการใช้ UAV ในเชิงพาณิชย์ยังมีความท้าทายด้านความปลอดภัยในการเดินอากาศ โดยที่ผ่านมาเวียดนามประสบปัญหาอากาศยานไร้คนขับที่ไม่ได้รับอนุญาตรุกล้ำห้วงอากาศบริเวณท่าอากาศยานหลายแห่ง รวมถึงท่าอากาศยานนานาชาติดานัง ส่งผลให้ต้องชะลอหรือระงับการขึ้น-ลงของอากาศยานเพื่อความปลอดภัย ซึ่งอาจกระทบต่อการดำเนินงานของสายการบินและท่าอากาศยาน ดังนั้น การพัฒนาเศรษฐกิจการบินระดับต่ำจึงจำเป็นต้องมีระบบกำกับดูแลและบริหารจัดการห้วงอากาศที่ชัดเจน การประสานงานระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และมาตรการควบคุมการบินของ UAV ที่มีประสิทธิภาพ เพื่อป้องกันผลกระทบต่อการบินพาณิชย์ และสร้างความเชื่อมั่นต่อการพัฒนาบริการดังกล่าวในระยะยาว
* * * * *
ที่มา: 1. สำนักข่าว Tuoi Tre เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2569
2. สำนักข่าว Saigon Giai Phong News เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2569
[1] พื้นที่ทดลองทั้ง 4 เขต ได้แก่ (1) แนวชายฝั่งตั้งแต่สะพาน Thuan Phuoc ถึงโรงแรม Furama Resort ครอบคลุมชายหาด Man Thai และ My Khe (2) พื้นที่ Ngu Hanh Son ถึงแม่น้ำ Co Co ซึ่งติดกับเมืองฮอยอัน (Hoi An) และมีรีสอร์ตหลายแห่ง (3) พื้นที่แขวง Tam Ky บริเวณศูนย์บริหารราชการและชุมชนที่อยู่อาศัย และ (4) พื้นที่ภูเขาที่ติดกับตำบล Tien Phuoc และ Chien Dan