เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2568 เวียดนามได้มอบสัตยาบัน Agreement on Fisheries Subsidies (ข้อตกลงว่าด้วยเงินอุดหนุนภาคประมง) ต่อที่ประชุม WTO สมัยพิเศษ ณ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ นับเป็นหนึ่งในสี่ประเทศสุดท้ายร่วมกับบราซิล เคนยา และตองกา ที่ลงนามในสัตยาบันดังกล่าวและทำให้ข้อตกลงฯ มีผลบังคับใช้อย่างเป็นทางการ
ข้อตกลงดังกล่าวได้รับการรับรองในการประชุมรัฐมนตรี WTO ครั้งที่ 12 (MC12) เมื่อปี 2565 ณ นครเจนีวา ถือเป็นข้อตกลงพหุภาคีฉบับแรกของ WTO ที่มุ่งเน้นด้านสิ่งแวดล้อม โดยมีสาระสำคัญคือการยุติการให้เงินอุดหนุนที่ส่งผลเสียต่อทรัพยากรประมงและระบบนิเวศทางทะเล เช่น การห้ามอุดหนุนกิจกรรมประมงผิดกฎหมาย ไม่รายงาน และไร้การควบคุม (IUU) การห้ามอุดหนุนในพื้นที่ประมงที่ถูกใช้ประโยชน์เกินขีดความสามารถโดยไม่มีมาตรการฟื้นฟู และการห้ามอุดหนุนการประมงในน่านน้ำสากลที่ไม่มีระบบควบคุม
การให้สัตยาบันครั้งนี้สะท้อนถึงความมุ่งมั่นของเวียดนามในการปฏิรูประบบประมงให้มีความทันสมัยและยั่งยืน ตลอดจนการรักษาความสามารถในการแข่งขันของสินค้าประมงในตลาดส่งออกหลัก โดยคาดว่าจะช่วยกระตุ้นการลงทุนในเทคโนโลยีการประมง ลดความสูญเสียหลังการเก็บเกี่ยว และเสริมสร้างการบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลอย่างมีประสิทธิภาพ
ในระยะยาว มาตรการดังกล่าวจะช่วยฟื้นฟูความสมบูรณ์ของมหาสมุทรและสร้างหลักประกันด้านชีวิตความเป็นอยู่ให้กับชาวประมงและชุมชนชายฝั่งกว่า 1.45 ล้านคน อีกทั้งยังสนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาเศรษฐกิจสีน้ำเงินของประเทศ ตอกย้ำบทบาทเชิงรุกของเวียดนามในการผลักดันการค้าโลกให้เติบโตควบคู่ไปกับความยั่งยืนของทรัพยากรธรรมชาติ
